Duymak istediğim en son sözdü ayrılık.
Kulaklarımı tıkadım vedalara hatırlamıyorum.
Ne dedin giderken?
Kalbim sana mühürlü başkası olmayacak dedin mi?
duymadım ki. Demeyeceğinden korktum.
Yanlızca gözlerine baktım
o ışıltı söndü ya ilk günkü heyecanının bittiğini hatta sevginin tükendiğini gördüm ya duymasam da yeterdi bana..
Asıl doğrular sözlerindeydi.
Sözlerinde bitti sevdam
Yüreğim hiç böyle yanmamıştı acımamıştı
Bedenim öyle ağırlaştı ki! sırtını döndüğün an çöktüm yere
kalakaldım öylece hoşçakal bile diyemedim
umrunda da değildi zaten sen gittin!
tek sebepsiz gidişini bıraktın bana..
ellerim boş
gözlerim yaşlı
yüreğim bitmiş bedenim yorgun..
şimdi anladım seni seviyorum dediğimde sözlerini imali
suskunluğunu
anladım herşeyim dediğimde senin için hiç olduğumu
anladım birtanem dediğimde sende tek olmadığımı
hep geç anladım..
biz son anlarımızı yaşarken ben bir ömrü senle tozpembe
hayal etmişim
sen ayrılğıı anlatırken ben sonsuzluğu düşlemişim
hep kandırmışım yüreğimi kabullenemedi gidişini...
anlamalıydım sözlerde bitmişse yürekte aranmaz
Geç anladım...yüreğime zor anlattım!
Sözlerinde gördüm ya her an sönüşümü sende
yüreğine sormaya gerek yok
sevdam da bitmiştir sende
alıntıdır