Follow along with the video below to see how to install our site as a web app on your home screen.
Not: This feature may not be available in some browsers.
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz.. Tarayıcınızı güncellemeli veya alternatif bir tarayıcı kullanmalısınız.
Hiç sözlerimi dolandırmayacağım. Romantik kelimelerim yağmur damlasından ince düşüncelerim tükendi artık. İçimden geldiği gibi yazacağım. En net kelimelerle en süssüz harflerimle en ağır duygularımı anlatacağım.
Duygularımın boğazıma düğümlendiği noktadayım.
Çıkartıp kalbimi koyacağım masaya. Al diyeceğim al ve git. Ellerimle sökeceğim kalbimi bedenimden kanlar damlarken masaya al diyeceğim.
Zaten aldın tüm kalbimi beynimi hücrelerimi kendine aşık ettin şimdi gideceksen bu kalbi bu et parçasını da al öyle git. Sensiz yaşabilirsem kalpsiz de yaşayabilirim.
Tek bir söz söyleme artık gitmek geçiyorsa aklından masadan kanları damlayan bu kalbi de al öyle git.
Susturabileceksen içindeki sesi kırılmayacaksa kolun kanadın kopmayacaksa papatyadan yaprakların al bu kalbi de öyle git. Senin için döktüğüm yıldız tozlarının sana aşık ruhumun yazdığım tüm yazıların kaynağı bu kalbimdi onu da yanında götür ve öyle git.
Sonsuz bir karanlığın içinden doğdum. Işığı gördüm korktum. Ağladım.
Zamanla ışıkta yaşamayı öğrendim. Karanlığı gördüm korktum. Gün geldi sonsuz karanlığa uğurladım sevdiklerimi... Ağladım.
Yaşamayı öğrendim. Doğumun hayatın bitmeye başladığı an olduğunu; aradaki bölümün ölümden çalınan zamanlar olduğunu öğrendim.
Zamanı öğrendim. Yarıştım onunla... Zamanla yarışılmayacağını zamanla barışılacağını zamanla öğrendim...
İnsanı öğrendim. Sonra insanların içinde iyiler ve kötüler olduğunu... Sonra da her insanin içinde iyilik ve kötülük bulunduğunu öğrendim.
Sevmeyi öğrendim. Sonra güvenmeyi... Sonra da güvenin sevgiden daha kalıcı olduğunu sevginin güvenin sağlam zemini üzerine kurulduğunu öğrendim.
İnsan tenini öğrendim. Sonra tenin altında bir ruh bulunduğunu... Sonra da ruhun aslında tenin üstünde olduğunu öğrendim.
Evreni öğrendim. Sonra evreni aydınlatmanın yollarını öğrendim. Sonunda evreni aydınlatabilmek için önce çevreni aydınlatabilmek gerektiğini öğrendim.
Ekmeği öğrendim. Sonra barış için ekmeğin bolca üretilmesi gerektiğini. Sonra da ekmeği hakça üleşmenin bolca üretmek kadar önemli olduğunu öğrendim.
Okumayı öğrendim. Kendime yazıyı öğrettim sonra... Ve bir süre sonra yazı kendimi öğretti bana...
Gitmeyi öğrendim. Sonra dayanamayıp dönmeyi... Daha da sonra kendime rağmen gitmeyi...
Dünyaya tek başına meydan okumayı öğrendim genç yasta... Sonra kalabalıklarla birlikte yürümek gerektiği fikrine vardım. Sonra da asıl yürüyüşün kalabalıklara karşı olması gerektiğine vardım.
Düşünmeyi öğrendim. Sonra kalıplar içinde düşünmeyi öğrendim. Sonra sağlıklı düşünmenin kalıpları yıkarak düşünmek olduğunu öğrendim.
Namusun önemini öğrendim evde... Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk olduğunu; gerçek namusun günah elinin altındayken günaha el sürmemek olduğunu öğrendim.
Gerçeği öğrendim bir gün... Ve gerçeğin acı olduğunu... Sonra dozunda acının yemeğe olduğu kadar hayata da “lezzet” kattığını öğrendim.
Her canlının ölümü tadacağını ama sadece bazılarının hayatı tadacağını öğrendim.
Ben dostlarımı ne kalbimle nede aklımla severim. Olur ya ... Kalp durur ... Akıl unutur ... Ben dostlarımı ruhumla severim. O ne durur ne de unutur ...
Herkes,"ilk kendi yaşıyor" Sanmasa, Sevdalar da tükenirdi, Masalları da... Sonsuza kadar Sürdüğü bilinsin diye mi nedir, Bittiği anlar ve ihanetler Yazılmıyor kitaplara. Zümrüt-ü Anka Kuşu dayalanaslında, Kendini külünden yarattığı da... Ferhat'ın Şirin, Aslı'nın Kerem için öldüğünü Kim gördü Allah aşkına? "Sonsuza kadar sürsün" diyorsan "Bu sevda," O zaman sevgili, O zaman vuslat yaşanmaya!
Sana yazacak bir sen bırak bana! Öfkelerin orada kalsın! Kaçamaklar hanesinde değil ismin Anlasana! Ömrümün tam ortasına Kocaman harflerle yazmışım: SENİ SEVİYORUM...
"Herkese söylediğini Bana söyleme" diyorsun... Ama ne varsa sevdaya dair, Bizden önce söylenmiş, biliyorsun. Bize düşen, aşkı yalansız yaşamak... Hadi uzatma da uzat ellerini, Seni seviyorum... Seni seviyorum...
