Sözler

Konu sahibi son olarak 3030 gün önce görüldü
Bilirsin bazen sözcükler,
rüzgarda savrulan yapraklar gibidir...
Ve sadece yeterince büyük bir göz,
onların dans ettiğini görebilir....
 
İnsanların çoğu kaybetmekten korktugu için, sevmekten korkuyor.
Sevilmekten korkuyor, kendisini sevilmeye layık görmediği için.
Düşünmekten korkuyor, sorumluluk getireceği için.
Konuşmaktan korkuyor, eleştirilmekten korktuğu için.
Duygularını ifade etmekten korkuyor, reddedilmekten korktuğu için.
Yaşlanmaktan korkuyor, gençliğinin kiymetini bilmediği için.
Unutulmaktan korkuyor, dünyaya iyi birşey vermediği için.
Ve ölmekten korkuyor aslında yaşamayı bilmediği için.

W.SHAKESPEARE...
 
Belki bir gün özlersin
Başka adamlarla
Başka şehirlerde
Yürürken...
 
İçimde bir dünya var
His dolu senle dolu
Kaybetmek korkusuyla
Yaşıyorum seni elimde değil
İçimde bir ateş var
Sevdikçe yanar kanar
Kaybolmak korkusuyla
Yaşıyorum seni elimde değil
 
Tüm Umutlar Bitmiş, Hayaller Yıkılmıştır...
Gecenin Ayazında, Bakışlarında Boğulup Gider Düşünceler...
Yakar Yıkar...
 
Unutma !!!!!
Mahlukat Sabrın İpliğiyle Bağlıdır Birbirine...
Dünya Sabırla Döner...
Görmüyor musun?
Ay ve Güneş Bile Doğabilmek İçin Sabırla Vakitlerinin Gelmesini Beklerler...
Sabırlı Ol...
Büyük Sırlara Ermek İçin Önce Tevekkül Ateşinde Yanmak, Sonrada Sabır Denizinde Yüzmeyi Öğrenmek Gerekir...
Çünkü Sırlar Sabır Denizinin Dibinde Saklıdır...
 
Yorulduğun zaman söyle
Susalım, hiç konuşmayalım istersen
Sussak da, hiç konuşmasak da, sözlerin senin
Açık denizler gibidir zaten elimde
Her zaman ama her zaman bir kıyıyı sezdiren
Hatırlıyorum da kelimelerini bir bir:
Şairlerin flaşları kalpleridir
Dışarıya da parlamalı biraz
Kaldı ki ben içimde gezinmekten yoruldum
Sensin, iyi anlarsın beni
Gözlerine başka türlü bakıyorum
Ben bütün gözlere başka türlü bakıyorum şimdi
Nemli bir tülbent olup buğulanıyor
Ve yaslı ve mahzun
Ve devrilmiş bir boya kabı gibi de yoğun
Memleketimin gözleri
Yağmur yağacak.
 
Kırılgan bir çocuğum ben
Yüreğim cam kırığı
Bütün duygulardan önce
Öğrendim ayrılığı
Saldırgan diyorlar bana
Oysa kırılganım ben
Gözyaşlarım mücevher
Saklıyorum herkesten
Ürküyorlar gözümdeki ateşten
Ürküyorlar dilimdeki zehirden
Ürküyorlar o dur durak bilmeyen
gözükara cesaretimden
Diyorlar: Bir yanı sarp bir uçurum,
Bir yanı çılgın dağ doruğu.
Oysa böyle yapmasam ben
Nasıl korurum içimdeki çocuğu?
Bir yanım çılgın nar ağacı
Bir yanım buz sarayı.
 
Eskisi kadar özlemiyorum seni,
Ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlarda.
Adının geçtiği cümlelerde, gözlerim dolmuyor.
Yokluğunun takvimini tutmuyorum artık.
Biraz yorgunum.
Biraz kırgın.
Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama
“İyiyimler” yamaladım dilime.
Tedirginim aslında, seni unutuyor olmak,
Hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni.
Gel diye beklemiyorum artık,
Hatta istemiyorum gelmeni.
Nasıl olduğun konusunda ufacık bir merak yok içimde.
Arasıra geliyorsun aklıma, banane diyorum.
Benim derdim yeter bana banane!
Alıştım mı yokluğuna?
Vaz mı geçiyorum, varlığından?
Tedirginim aslında,
Ya başkasını seversem?
İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem.
 
"Mutluluktan yazmaz insan" Bir tebessüm konduruyorum yüzüme en sahtesinden.. Kendimce yalancı çıkarıyorum yazarı.. Aynaya bakıyorum.. Hıçkıra hıçkıra gülerken kahkahalarla ağlamak bu olsa gerek diyorum kendime.. İrkiliyorum.. Beni bile kandıramazken kimi etkiler bu maske diyerek indiriyorum yelkenlerimi yine.. Yine vazgeçiş.. Yazma artık diye bir emir yükseliyor en derinimden.. Duruyorum.. Kendimce şapka çıkarıp teyid ediyorum üstadı.. "Mutluluktan yazmaz insan.." Topluyorum kelimelerimi başka bir melankolide sermek üzere.. Susuyorum..

(Umay Umay)
 
"Mutluluktan yazmaz insan" Bir tebessüm konduruyorum yüzüme en sahtesinden.. Kendimce yalancı çıkarıyorum yazarı.. Aynaya bakıyorum.. Hıçkıra hıçkıra gülerken kahkahalarla ağlamak bu olsa gerek diyorum kendime.. İrkiliyorum.. Beni bile kandıramazken kimi etkiler bu maske diyerek indiriyorum yelkenlerimi yine.. Yine vazgeçiş.. Yazma artık diye bir emir yükseliyor en derinimden.. Duruyorum.. Kendimce şapka çıkarıp teyid ediyorum üstadı.. "Mutluluktan yazmaz insan.." Topluyorum kelimelerimi başka bir melankolide sermek üzere.. Susuyorum..

(Umay Umay)

bir insanin ruh hali bukadar guzel anlatilir
 
yersizlik
ruhun aldatmacasıdır
kalbin ahmak duraklarına karşı..
 
Senden daha çok delikanlı aşkım var
Laf olsun diye yaklaşmam aşka inancım var
 
Seni kim benim kadar severse ona helal olsun
 
1965008_488608107912374_946346752_n.jpg
 
Allah der ki: ''Kimi benden çok seversen,onu senden alırım '' Ve ekler:''Onsuz yaşayamam deme,seni onsuzda yaşatırım.'' Ve mevsim geçer,gölge veren ağaçların dalları kurur,sabır taşar,canından saydığın yar bile birgün el olur... Aklın şaşar,dostun düşmana dönüşür,düşman kalkar dost olur,öyle garip bir dünya... Olmaz dediğin ne varsa hepsi olur... ... Düşmem dersin düşersin,şaşmam dersin şaşarsın. En garibide budur ya... Öldüm der durur,yine de yaşarsın. Hz.Mevlana
 
UYKU dünyanın en muazzam şeyi. Ölü gibisin. Duymak yok. Görmek yok. His yok. Kokular yok. Aşk nefret öfke hiç.. hiç biri yok. Araf gibi ama.. Ruhun çıkmak isteyip çıkamaması gibi.
 
Sen benim hiçbir şeyimsin
Yabancı bir şarkı gibi yarım
Yağmurlu bir ağaç gibi ıslak
Hiç kimse misin bilmem ki nesin
Uykumun arasında çağırdığım
Çocukluk sesimle ağlayarak

Sen benim hiçbir şeyimsin...
 
Konuşmak susmanın kokusudur.
Ya sus git, ya konuş gel, ortalarda kalma.
Yalan korkaklığın tortusudur.
Dürüst kaba ol, eğreti saygılı olma.
 
Dünya, kendisini yeni geIin gibi gösteren, ciIveIer eden, kokmuş bir kocakadındır.
 
Geri