Söz Vermişim Yaşamaya!..

Bir romanın son sayfasıyım
Vur emri verilmiş gibiyim.
İnfaz sehpasına vurulmuş biriyim.
Ölüm değil yaşayan bir cesedim.

İki kurşun var kalbimde
Van Troi’ce özgürüm ülkemde.
Kanlar içinde düşüyorum yere
Ölmeyeceğim, bir nefes daha.

Kefensizim henüz, yaşamalıyım.
Umutlarım var, savaşmalıyım.
Kavgam bitmedi, düşmemeliyim
İki haftadır ceset kokuyor tenim.

Belki kırılmıştır kalem masada.
Belki kuşanılmıştır sözler sonsuzluğa
Yağlı ilmik geçmiştir belki boynumuza
Ama ölüm aptalların işi;
Ben söz vermişim yaşamaya!...


Ferudun Kartal