Söz Uçar, Yazı Kalır. Aşk Uçar, Acı Kalır.

Konu sahibi son olarak 1881 gün önce görüldü


tumblr_nqo403vEvS1t168mpo1_500.gif


Kaybedilmiş bir savaşın tek galibi olmak da bir erdem.
Lakin içinde vazgeçilmek kelimesi geçiyorsa, bir siperde içilen çay kadar düşünülesi bir mevzu hüküm sürüyordur aklın kıvrımlarında.
Aslına bakılırsa şair olmak değildir meziyet, insanı şair yapmak meziyettir.
Çünkü gitmek biraz ruhsuzluk ister…
 

İnsanın ömür kitabına, gözlerden okunan yorgunluk önsöz olabilir mi ?
 


Ne denmelidir bilmiyorum ama,sevgim acıyor.​
 
Şimşek çakar, yağmur yağar. :D
 


Bir sefer mutfakta tencere tava arasında ağlarken görmüştüm onu.
Alakasız yerlerde ıstırap çekmek ıstırabı ikiye katlar.
Bir mezar başında ağlamak çok daha makuldür, kimse neden diye sormaz.​
 

Kadın sevdi,
Lâkin hiç sevilmedi.
Kimse duymasın diye sessizce ağladığı geceleri unutamadı.
Ve en sonunda çok sevdiği adamdan vazgeçti.​
 


Ne güzel adamlar var,
seven,
özleyen
bekleyen,
şiir yazan,
vazgeçmeyen,
ihanet nedir bilmeyen,
aşık olabilen...
Ve bir de kadınlar var,
Böylesi adamlara hiç denk gelmeyen...​
 
Ne güzel demiş şair,
“Söz söylemek irfan ister, Anlamak insan.”
 

Can'a değmeyeni,tenim neylesin..​
 

Adı aşk olan her ne ise maddiyat alanına girmeyen,
nesneler dünyasında karşılığı bulunamayan bir şey midir?
Yoksa çocuklara ayıp olduğu öğretilen şeyden başka bir şey değil midir aşk?
Elbette ikincisi. .​
 

Ve bir gün,
Hasta olmasına bile dayanamadığınız insanın,
İçinizde ölmesi için dua edersiniz…​
 

Nereye koyduğunu unuttuğun bir kağıt parçası,
Hiç beklemediğin bir an da, eski bir kitabın arasından düşerse eğer;
Saniyede kaç kilometre hızla deler bir kalbi ?​
 

Araya biraz zaman,
zamanla biraz boşluk girdi mi;
Kaldığın yerden devam edemezsin hiçbir an.​
 

bekledim.
terk edilmiş bir ev gibi, tahliye edilmiş bir şehir gibi, kırılmış bir soy gibi, bekledim.
akmış makyajla. bükülmüş bir omurgayla.
pes etmeyi kendine yakıştıramayan bir kadın edasıyla.
ben biraz.
ben yalan söylüyorum.
ben çok. bekledim.
 
Geri