Söndürmez

Dertliyim diyerek dert yanma bana
İyi dinle sözüm atma yabana
Bir sen mi dertlisin bir baksan bana
İçimdeki odu diller söndürmez

Eremedim dünya senin sırrına
Umutla bakamam gayrı yarına
Ağla baharında yağan karına
İçimdeki koru karlar söndürmez

El aklıyla yazdım hem de okudum
Derdi içe ilmik ilmik dokudum
Eller baki iken ben de yokudum
İçimdeki közü eller söndürmez

Öksüz Abdil’imdir içinden yanan
İçten yanar elin sözüne kanan
Eldir gözyaşımı kar seli sanan
İçimdeki narı seller söndürmez

Abdil Korkman