dilsiz bir tanrının öyküsü gibi yıldızsız bir geceye sığındım
ve sevdamı işledim göğsüne gökyüzünün
sonra yersiz ve yurtsuz ve uykusuz kaldım çırpınıp durdum
ilk yağmurlarda ve yangınlar içinde besledim şafakları sabırla
sonra sıyırıp attım üstümden korkunun kefenini
ve selam gönderdim son kez bu akşamüstü sana