Son Dua..

Ne zaman ki bir ask ölüme susasa, siir yazilirdi ona.
Her ask anlattikça biter,
Her ayrilik anlattikça çogalirdi.
Her gidenin arkasindan gözyasi yollanirdi,
Belki mektuplar adreslere ulasmazdi,
Ama hep aglanirdi...
Sonra,
Bir gün degil,
Yavas yavas,
Unutulurdu acilar.
Yaralar kabuk baglarken arada bir akla gelirdi o çok sevilen.
Hala acirdi,
Ama aska gelen ölüm kalbe gelmedikçe,
Silinmezdi ismi ömrün sayfalarindan...
Ölmedikçe, gitmezdi hayali aynalardan...
Duvarlardan...
Vitrin camlarindan...
Hayatindan...
Anilarindan...
Yarinlarindan...
Ve aslinda siir, son duaydi bir askin ruhuna okunan ...