Sokaktaki can dostlarımız

Sokaklara bırakılan hayvanların sokağa alışma süreci çok zordur.Öncelikle küçüklüğünden barınaktan yada evcil hayvan satan mağazalardan alınarak sahiplenilen hayvanların el bebek gül bebek büyüdüğünü hepimiz biliriz.İstisnalar bulunabilir fakat sahiplenilmiş hiçbir Can Dostumuz soğukta aç kalmanın ,yaramaz sokak çocukları ya da vicdanını bir yerlerde unutmuş insanlarca taşlanmamış,kendi ekmeğini kendisi bulmak zorunda kalmamıştır.Bu durumu ben şuna benzetiyorum.Bir kral var ve bu kralın birde oğlu var.Doğal olarak kralın oğlu sarayda yediği önünde yemediği arkasında sıcacık yatağında gecesini geçirerek büyüyor.Oğlu büyüdüğü zaman kral artık oğlundan sıkılıyor ve oğlunu himayesinden çıkarıp sarayın dışına bırakıyor.Düşünsenize bu durum sizin başınıza gelse nasıl bocalar,alışmak için çırpınırsınız,belki de birçoğunuz bu uğurda canından olur .İşte yavruluktan itibaren sahiplenilen bu Can Dostlarımızın kralın oğlundan hiçbir farkı yok.Sokaktaki tehlikenin,açlığın,soğuğun ne olduğunu bilmeden tek başlarına sokağa bırakılıyorlar.Can dostlarımız birer oyuncak değil.Kimileri de şu şekilde kendini savunuyor.Artık büyüdü, bakmakta zorlanıyorum.Hem artık küçüklüğündeki gibi küçük ve sevimli değiller.Bunu söyleyenlere ise cevabım Can Dostlarımız birer oyuncak değil.Önceden büyüyeceklerini ve bakımlarının zorlanacağını biliyorsunuz,bu bir bahane olamaz.Bu işin altından sağ sağlim kalkamayacaksanız size tavsiyem canlı değil oyuncak bir köpek sahiplenmeniz olur.