Hezarpare
Üye
-
- Katılım
- Ekim 14, 2013
-
- Mesajlar
- 1,402
-
- Tepkime puanı
- 36
-
- Puanları
- 304
-
- Yaş
- 41
-
- Konum
- Kırşehir
Sokak fotoğrafçılığı denince akla gelen ilk isim Garry Winogrand 1928 doğumlu bir Amerikalı.
Fotoğrafçı 1984 yılında aramızdan ayrıldığında geride 3.000 fotoğraf rulosundan basılan fotoğrafların yanı sıra 9.000 tab edilmemiş rulo bıraktı. Bu ruloların 2.500’ü banyo edilmemişti bile.
1950’lerden başlayarak başta New York olmak üzere Amerika sokaklarında dolaşan, elinde kamerası kaldırım köşelerinde nöbet tutan Winogrand her ne kadar bu terimden hoşlanmasa da sokak fotoğrafçılığının kurallarını belirleyen isim olmuştur.
Winogrand şehrin sakinlerinin günlük hayatlarını kayda alırken çerçeveyi doldurabilmek için geniş açılı lensler ve alışılagelmedik konumlamaları tercih ederdi. Kullandığı rulo sayısı göz önüne alındığında takıntılı bir fotoğrafçı olduğu söylenebilir. Her gün neredeyse bütün zamanını sokaklarda geçiren bu adamın bir diğer takıntısı da film rulolarını çekildiği tarihten birkaç yıl sonrasına kadar bastırmaması olarak bilinir. Sokakta çekim yapmak varken karanlık odaya kapanmama tercihi bizi çektiği çoğu fotoğraftan hala mahrum bırakıyor.
Savaş sonrası Amerika’nın ve şehir hayatındaki değişimin en önemli tanıklarından olan huzursuz fotoğrafçı hayatı ve enerjiyi sokaklarda bulmuştu. “Fotoğraf çekerken hayatı görüyorum. Muhatap olduğum şey bu.”
Winogrand’ın fotoğraflarının etkileyiciliği fotoğrafçının fark edilmeme kaygısı taşımamasından ve kendisine yöneltilen tepkileri ustalıkla yakalayabilmesinden de kaynaklanır. Onun fotoğraflarında insanlar tüm doğallığıyla oradadır. Aşağıdaki fotoğraf bunun kanıtı değil mi? Mahremiyetlerine yönelttiğimiz bakışımıza karşılık veren, bize geri yöneltilen garip ve suçlayıcı iki bakış… Peki bu kareden sonra ne oldu?
. alıntı .
Fotoğrafçı 1984 yılında aramızdan ayrıldığında geride 3.000 fotoğraf rulosundan basılan fotoğrafların yanı sıra 9.000 tab edilmemiş rulo bıraktı. Bu ruloların 2.500’ü banyo edilmemişti bile.
1950’lerden başlayarak başta New York olmak üzere Amerika sokaklarında dolaşan, elinde kamerası kaldırım köşelerinde nöbet tutan Winogrand her ne kadar bu terimden hoşlanmasa da sokak fotoğrafçılığının kurallarını belirleyen isim olmuştur.
Winogrand şehrin sakinlerinin günlük hayatlarını kayda alırken çerçeveyi doldurabilmek için geniş açılı lensler ve alışılagelmedik konumlamaları tercih ederdi. Kullandığı rulo sayısı göz önüne alındığında takıntılı bir fotoğrafçı olduğu söylenebilir. Her gün neredeyse bütün zamanını sokaklarda geçiren bu adamın bir diğer takıntısı da film rulolarını çekildiği tarihten birkaç yıl sonrasına kadar bastırmaması olarak bilinir. Sokakta çekim yapmak varken karanlık odaya kapanmama tercihi bizi çektiği çoğu fotoğraftan hala mahrum bırakıyor.
Savaş sonrası Amerika’nın ve şehir hayatındaki değişimin en önemli tanıklarından olan huzursuz fotoğrafçı hayatı ve enerjiyi sokaklarda bulmuştu. “Fotoğraf çekerken hayatı görüyorum. Muhatap olduğum şey bu.”
Winogrand’ın fotoğraflarının etkileyiciliği fotoğrafçının fark edilmeme kaygısı taşımamasından ve kendisine yöneltilen tepkileri ustalıkla yakalayabilmesinden de kaynaklanır. Onun fotoğraflarında insanlar tüm doğallığıyla oradadır. Aşağıdaki fotoğraf bunun kanıtı değil mi? Mahremiyetlerine yönelttiğimiz bakışımıza karşılık veren, bize geri yöneltilen garip ve suçlayıcı iki bakış… Peki bu kareden sonra ne oldu?
. alıntı .