Mantık olarak böyle biriyle karşılaşmak istemem. Çünkü her insanın doğası gereği ulaştıktan sonra bir rahatlama, benim oldu hissiyatı ve büyülü maratonun, sıradan gelme gibi halleri oluşur bu da karşı tarafı önemsiz olarak görmemize sebep olur. Diğer yandan ulaşılmaz olarak görüyor isem, neden çabalayayım ki? İnsanların bu denli tahammülsüz olduğu bir zaman diliminde ulaşmaya çalışmak anlamsız geliyor. Hırs, ihtiras doğurur bir de..