Sizce Doğuran mı Annedir yoksa büyüten mi Annedir ?

I
  • Kullanıcı iFt
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Genel Tartışma
⚪ Konu sahibi son olarak 902 gün önce görüldü
Sizce Doğuran mı Annedir yoksa büyüten mi Annedir ?​
 
bence her ikiside Annedir!! Her ne kadar bi anne çocugunu bırakmış olsada onu 9 ay ne zorluklarla hayata getirmiştir bunu göz ardı etmemek gerekir.Ayrıca Hiç Bi Anne İsteyerek Çocunu Bırakmaz!!
 
DnZ' Alıntı:
bence her ikiside Annedir!! Her ne kadar bi anne çocugunu bırakmış olsada onu 9 ay ne zorluklarla hayata getirmiştir bunu göz ardı etmemek gerekir.Ayrıca Hiç Bi Anne İsteyerek Çocunu Bırakmaz!!
Genişletmek için tıkla ...


katılmıyorum.. bi anne ne kadar zor şartlarda olursa olsun çocuğunu bırakmamalı..
 
iFt' Alıntı:
katılmıyorum.. bi anne ne kadar zor şartlarda olursa olsun çocuğunu bırakmamalı..
Genişletmek için tıkla ...
tamam haklısın büyüten kişinin emegi daha fazladır fakat doguran kişide annedir bu gerçegi değiştiremezsin onunda emegi var bence bu benim fikrim
 
büyüten annedir tabiki ne zorluklarla büyütmüştür.. doğurup terketmek bu kadar basit olmuş artık zaten herkes doğurup bırakıyor.
 
Beni doguran annemi cok seviyorum cunku icsel bi ait olma duygusu ona karsi..
ama buyuten bu zamana getiren uvey annemi de cok seviyorum cunku hep yanimdaydi ve iyi biri .
ve hersey tamam iken birsey eksik .. sorunun cevabi kisiden kisiye degisiyor..
 
İkiside zor zanaat.

Doğurmak kolay mı sanki ? Binbir acı çekiyorsun ona 9ay boyunca düşmesin birşey olmasın sakat dogmasın diye dikkat ediyosun.

Doğduktan sonra yetiştirmekte zor tabiki. Ama bir dönem sonra uçuup gidiyor. Sen sadece onun karnındayken ki hislerini hatırlıyosun.

oooof sanki dogum yapmış gibi konuştum? :D
 
Geçen televizyonda bir hikaye duymuştum. Hatırladığım kadarıyla aktarayım.
Bir çocuğu doğuran annesi bi başkasına veriyor. Büyüten annesi çocuğu çok seviyor büyütüyor. Derken doğuran anne ortaya çıkıp çocuğu almak istiyor. Büyüten anne de vermek istemiyor. Derken kadıya gidiyorlar. Kadı her ikisini de dinleyip bir çözüm yolu buluyor. Çocuğu iki kolundan tutup çekin hanginiz kazanırsanız çocuk onun hakkıdır diyor.
Bunun üzerine kadınlar başlıyor çocuğu çekiştirmeye. Bir müddet sonra çocuk ağlamaya canı yanmaya başlıyor. Ama doğuran annesi hiç oralı olmayan bir tavırla çekiştirmeye devam ediyor. Büyüten anne ise çocuğun canının yandığını görünce çocuğu bırakıyor. Doğuran anne seviniyor tabi. Sonra kadı soruyor neden bıraktın diye büyüten anneye. O da ben onun nasıl büyüdüğünü biliyorum nasıl bu hale geldiğini canı yandığında nasıl ağladığını.. Canının yanmasına dayanamadım ve bıraktım diyor. Bunun üzerine kadı çocuğu büyüten anneye veriyor..

Kişisel görüşüme gelecek olursam; bana göre sevginin en büyük ölçütü paylaşmaktır. Doğurup bıraktıktan sonra ne acısına ne mutluluğuna şahit olamıyorsa bir insan bence yerini bu anlara tanıklık edenlere bırakmalı diye düşünüyorum.. Bi çocuk kolay yetişmiyor, o uğurda çekilen çile tam bir çile..
 
büyütendir derim ama doğuran anneyi bi görmek tanımak lazım. Hikayesini bilmek lazım.

yinede ben büyütendir diyorum ya çünkü 9 ay taşımak başka

29 sene büyütmek başka.
 
Potansiyel olarak her kadın dogum yapabilme yetsıne sahiptir. Her ne kadar dogum ve onun süreci mesakatli bir yol olsada her doguran kadın iyi bir anne olamaz.
Topluma faydalı bir nesil yetıstırmek daha zahmetli bir iştir. Burada hem annenın hemde babanın yetıstırme sürecindeki aktif işlevselliği önemlidir.
 
Benim için tek 'Anne' doğurandır. Büyüten sadece benim yakınım olabilir, anne bir tanedir ve o da ona canından can verendir.
 
Doğuran zaten annedir, ama büyütende annedir. Doğum sancısını unutur insanlar, bir çocuğa bakmanın sorumluluğu mezara gider gider
 
Anneliğin esasında içgüdüsel bir davranış olmadığını gelişim psikolojisine göz atanlar okumustur.O yüzden annelik insanın ruhuyla alakalıdır derim.Tabii bunda yaşadığı tecrübeler,edindiği tutumlar vs.alâkalı olabilir.
Fakat,içinde anaçlık duygusuna sahip merhametli,korumacı,sabırlı,anlayışlı ve hoşgörülü herkes bence annedir.
Doğurmak sadece biyolojik bir süreç oysa anne olmak ruhsal bir olgudur.
 
Valla kusura bakmayin da kimsenin haddi degil baskasinin anneligini sorgulamak.
Once bi kendiniz olun anne, sonra ne yapilmasi gerektigini hissediyorsaniz, kendi cocugunuza yaparsiniz.
Her seyi elestiren tiplere sinir oluyorum arkadas ben.

Sunu tartisabiliriz ama bir cocugun haklari nelerdir, bir aile (bakin anne demiyorum, aile) cocuga neleri vermekle yukumludur? Para, oyuncak filan degil bunlar. Fiziksel ihtiyaclar, sevgi, saygi, baglanma en basta karsilanmasi gereken ihtiyaclar.
Babayi hic tartismayan ekollere de oldum olasi sinir oluyorum. Cocuk bakimi, sadece annenin sorumlulugunda olan bir sey degil. (Ay yine feminist ruhum saha kalkti .p)
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri