» sız`м ince, yaraм deяin.

Konu sahibi son olarak 4511 gün önce görüldü
Oysa ne çok ağladım ben, bir damla yaş dökmeden...

Özdemir Asaf
 

Nasıl koydum ama, İnsan yerine seni...​
 
Gerçek aşk, hayalle gerçek arasında bir yerlerde gidip gelir.
Ve aşka inanmayan insanlar kalbini üşütmüştür biraz..

Aşkın kışı da böyledir işte, biraz sonbahardan alacaklı , biraz ilk bahara borçlu. .
 
İnsan içine içine ağlar mı?
Ağlıyormuş demek ki, içime akan her neyse, beni yakıyordu.​
 
tumblr_m33wn3xf901r8drfyo1_500.gif
 
Yükseklik Korkusu Olan Şiirimden Aşağı Bakmasın!

Kendinizi üç cümleyle anlatın yazıyordu bir ankette,

1) Ben çok yalnızım.
Yeryüzündeki tüm yalnızlıkları öksüz kalmasınlar diye sahiplenen bir aptalım.
2) Beddua benim adım.
Şiirimi cin çarptı o yüzden ağzı burnu yamuk satırlarımın.
3) Bu benim ilk intiharım.
Beynime doladığım ipe boynumu asıp, kendimi kasıklarıma doğru sarkıttım.

Üç günlük dünyada, üç satırdan ibaret kişiliğimle, üç kişilik bir aşka düşmüştüm.
Ve sadece aylar değildi 31 çeken.
Yüreğimde geleceksin diye hayallerle avutuyordu kendini bilmeden.

Otur şöyle.
Soluklan.
Soluk al ulan!
Hep acıdan benim nefesim kesilecek değil ya?
Nefes al.
Nefsini hangi yatakta bıraktıysan onu da al gel,
Daha konuşacağımız şeyler var.

Kahretsin!
Çok güzelsin.
Sakın geri gelme.
Benim onca acıma, onca yalnızlığıma, onca gözyaşıma yazık edersin.
Bak bir sürü şiir geldi dünyaya senden.
İyi ki gitmişsin.
İyi ki bize yazık etmişsin.

Hadi git.
Allah’ın cezası gitme’lerimi ne olursun ellerinle geriye it.
Hadi git.
Allah canını alsın tüm yalvarışlarımın, sen aldırma hiçbirine git!

Gitti.
Allah’ım bu bir cinayetti sadece senin gördüğün.
Hiçbir delil yoktu geriye kalan.
O’nun bir yüreği yoktu çünkü.
Ben o yüzden öldüm.


Elçin Gelir
 
Hep böyle çocuksu mu bakar senin gözlerin?
Hep böyle içinde uzak bir ışık mı yanar?
Bakışlarında beni dinlendiren bir şey var;
Kıyısındaymış gibi en sakin denizlerin...
Bir yelkenliyim şimdi ben senin limanında

En eşsiz dakikalar sürsün senin yanında
Hiç yumma gözlerini, ışığın eksilmesin,
Gündüzüm aydınlığım, ipek böceğim benim!
Güz bahçemde açılmış o son çiçeğim benim!
 
Kırıldı,
Yaralarının yaması yırtıldı.
 
Bir hayli kırıldım,
Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar,
Canıma batan her halin felç gibi indi bedenime,
Gözlerimden tut da ciğerime kadar kırgınım!
Aslında ne sana, ne olanlara…
Kendime kırgınım…
 
Bugün başka ‘ben’im dersin,
Kapıdan çıktığında,
Kaçtığın yerde ilk olansındır.

Susarsın, kimsesizlikle sulanırsın.
Kapıları kapatırsın.
Bu can izleri benim dersin, sonra
Kurtulmak istersin,
üvey evlat gibi kapı dışarı edersin
Kendinde değilsindir,

‘Zaten aşk, kendinde olmama halidir’ dersin
Gider, gelirsin, denklemlerde demlenirsin

 
Insan yalnizlikla yanlis düserse, yanlisliklari hep yalnizliga yorar.
Yalnizlastikça yanlis yapar, yanlis yaptikça yalnizlasir...​
 
Unutma
Gitmek geçmişi öldüren bir intihar şeklidir
Ve sırf bu yüzden her kadın
Geleceği doğuran bir cennettir .​
 
Çekin alın korkaklığınızı
anlamıyor musunuz?
../..yakışmıyor yüreğime
vaftiz edilmemiş duygularınızı uzaklaştırın
inanmıyorsanız söylemeyin,
acıtmayın “seviyorum”larla yeniden.
 
'' İnsan vardır ki söylediği sözlerle büyür,
Söz vardır ki, söyleyen insan yüzünden büyük görünür. ''

İsmail Habip Sevük ~
 
'' Sıkıntı ve huzursuzluk mutlaka bir günahın cezası, huzur ise bir ibadetin karşılığıdır. ''

Mevlana ~
 
Ülfet, kara yalnızlık madeninde bir yaldız.
Yalnızız , beşikten tut, tabuta kadar yalnız.
 
Düsüm düs-tü rengine
Bir düs-tüm kirildim anla iste.
 
Dediler ki;
- 'Yasindan çok daha olgunsun.'
- 'Evet' dedim.'Çünkü büyüklük hep bende kaldi..'
 
Gelme çocuk!
Benim denizimde yüzemezsin sen, kollarin kisa kalir dalgalarima...
Ölürsün çocuk, bulasma yalnizligima...​
 
Geri