Susuyorum.
Çünkü konuşmaya başlarsam ‘onu’ kusacağımdan o kadar eminim ki.
Onu ve ona duyduğum bir takım… ııı… hisler diyelim.
Şimdi ben cümlelerime “benim için yerin çok ayrı” ile başlasam;
Farkının farkındalığına varıp beni ‘öylesine’ saymandan korkuyorum aslında.
“Ben sana çok alıştım.” desem;
Alışkanlıklarımı yok etmenden,
“Nefesim gibi oldun artık, sen varsan bende varım.” dersem;
İnsanın yaşarken nefessiz kalabileceğini göstermenden,
“Seni yanımdayken bile özlüyorum aslında.” dersem;
Bundan sonra hep uzaktan özlemek zorun kalacağımdan,
“Sensiz yaşayamam.” dersem;
Sensiz yaşadığımı göstermek için defolup gideceğinden,
Hatta hatta bunlar bir kenara.
Hiçbir şey olmasa bile bunları söyledikten sonra “beni bırakma” cümlesi duyup;
İki gün sonra terk edeceğinden korkuyorum.
Bazen aşklar çok susarak yaşanmalı.
Sanırım o da öyle yaptı.
Sustu.
Çünkü konuşmaya başlarsam ‘onu’ kusacağımdan o kadar eminim ki.
Onu ve ona duyduğum bir takım… ııı… hisler diyelim.
Şimdi ben cümlelerime “benim için yerin çok ayrı” ile başlasam;
Farkının farkındalığına varıp beni ‘öylesine’ saymandan korkuyorum aslında.
“Ben sana çok alıştım.” desem;
Alışkanlıklarımı yok etmenden,
“Nefesim gibi oldun artık, sen varsan bende varım.” dersem;
İnsanın yaşarken nefessiz kalabileceğini göstermenden,
“Seni yanımdayken bile özlüyorum aslında.” dersem;
Bundan sonra hep uzaktan özlemek zorun kalacağımdan,
“Sensiz yaşayamam.” dersem;
Sensiz yaşadığımı göstermek için defolup gideceğinden,
Hatta hatta bunlar bir kenara.
Hiçbir şey olmasa bile bunları söyledikten sonra “beni bırakma” cümlesi duyup;
İki gün sonra terk edeceğinden korkuyorum.
Bazen aşklar çok susarak yaşanmalı.
Sanırım o da öyle yaptı.
Sustu.
