Şimdi ellerinden vazgeçmeyi anlat bana sevgili?

Vazgeçtim…
İnsanın vazgeçtim demek zorunda kalması ne kadar zordur oysa.
Yıllardır sana
sadece sana
bakan gözlerin,sen
konuşurken
bir duvara bakıyor gibi olması can yakar.
Ya o eller.. Bir daha tutulamayacak olan eller..
Hani derler ya;
Ellerden kalbe giden bir yol vardır.
Tutunca sevdiğinin elini için sıcacık olur.
Kalbine ılık ılık bir sevgi akar gider.
Daha çok seversin, daha çok ısınır yüreğin.

Şimdi ellerinden vazgeçmeyi anlat bana sevgili?

Sensiz buz tutarken ellerim, yüreğim o soğukta nasıl yangın yerine döner
gel ben anlatayım sana.
Sen vazgeçtim derken ikimizin yerine mi konuştun?
Biz
severken hiç
ben
diyemedim de ben o yüzden soruyorum.
Biz’i sen mi bitiriyorsun sevgili.
Sen derken bile yüreğim acıyor bak yine.
Ben sana hiç
sen
diyemezdim ki ..
Bizdik sevgili..
-dik.
Di-li geçmiş zamanlara sürükleme biz’i ne olur.
Atamam ki seni yüreğimden ben.
O gitti diyemem.
Ne kendime ne de başkalarına
o gitti
diyemem.
Beni mecbur bırakma sevdiğim bu hiç istemediğim zorunluluklara.
Gitme.
Hele vazgeçtim deme.
Vazgeçme biz’den.
Vazgeçme.

Alıntı​