YaGmurTaneSi
Üye
-
- Katılım
- Ekim 2, 2014
-
- Mesajlar
- 660
-
- Tepkime puanı
- 0
-
- Puanları
- 266
-
- Yaş
- 40
Şiirler Ölesiye Eylül, Yaralı Sözcükler Dilinde Esir, Kirpiklerimden Boşalan Hüzünler Yaprak Dökümü Sensizliğimin...
Ve Düş Yamalı Zamanlarca Bitmek Bilmeyen Gecelerin Kimsesiz Firarisi Yorgun Yüreğim...
Burası Kırılmış Umutlar Sokağı, Vazgeçmişler Sokağı…
Hayaller Darmadağın Olmuş, Sanki Hiç Uğramamış Buralara Bahar...
Bulutlar Göç Ederken Bu Şehrin Üzerinden, Akşam Kızıllığında Yorgun Gölgem...
Ruhumda Esen Hüzün Rüzgarı Anılar Dans Ediyor Çevremde...
Gönlüm Yitirmişliğine Kırgın İsyan Edercesine Haykırıyor Ardınca...
İçimden Bir Ses Sessizliği Haykırıyor Ruhumu Yırtarcasına...
Ama Ne Dönen Var Geriye Ne de Bir Ses Veren Sessizliğin İçinde...
Onu Bulamayıp Geri Dönünce; Hüzünlü Bir Şarkı Söyler Ruhumun Üzgün Adımları...
Ve Her Zaman "Vazgeç Artık" Diyen Bir Düşünce Der ki; Sevilmedikten Sonra Ortaya Konan Kalbin Ne Hükmü Var...
Eğer İzni Olsaydı, Onu Bulutların Gökyüzünü Sardığı Gibi Sarardım...
Kaçsa Bile, Rüzgarlarla Bir Olur, Uzak, Yakın Diyar Diyar Arardım...
Ona Gidebilmek İçin Gökyüzünü Şimşeklerin Yardığı Gibi Yarardım...
Eğer İzni Olsaydı, Yağmur Gibi Çisil Çisil Yüreğine Yağardım...
Tek O Sevinsin, Mutlu Olsun Diye Güneşi Olur, Hep İstediği Ufuktan Doğardım...
Ve Sen, Gerçek Bir Aşkla Sevdiğim Adam...!
Şimdi Hafızamda Acıyla Eşdeğer Adın...
Sen Gideli; Mevsim Yağmurları, Hüzün Yağmurlarına Dönüştü...
Ve Gidişin, Mevsimle Birlikte İçimi Üşüten, İkinci Kıştı...
Belki Adı Yoktu Yaşananların, Yaşanmamış Aşkların Hatırı İçin Ne Şiirlerimden Ne de Aklımdan Çık...
Yaralı Olsa da Sözcükler, Tüm Ezberlerimi Kaybetmeden Anılarımda Kal ki Susmasın Kalemim...
Hasretim Benim...!
Bilir misin?
"Hiç Gitme" Diye Yollarına Dolanan Gökkuşakları Bırakmak İsterdim Gözlerinin Kahverengi Sarhoşluğuna...
Oysa Şimdi Yalnızca Sessizliğe Esirgediğim Sesimle Sensizliğime Yama Yaptığım Öyküler Anlatabiliyorum Yokluğuna...
Ve Düş Yamalı Zamanlarca Bitmek Bilmeyen Gecelerin Kimsesiz Firarisi Yorgun Yüreğim...
Burası Kırılmış Umutlar Sokağı, Vazgeçmişler Sokağı…
Hayaller Darmadağın Olmuş, Sanki Hiç Uğramamış Buralara Bahar...
Bulutlar Göç Ederken Bu Şehrin Üzerinden, Akşam Kızıllığında Yorgun Gölgem...
Ruhumda Esen Hüzün Rüzgarı Anılar Dans Ediyor Çevremde...
Gönlüm Yitirmişliğine Kırgın İsyan Edercesine Haykırıyor Ardınca...
İçimden Bir Ses Sessizliği Haykırıyor Ruhumu Yırtarcasına...
Ama Ne Dönen Var Geriye Ne de Bir Ses Veren Sessizliğin İçinde...
Onu Bulamayıp Geri Dönünce; Hüzünlü Bir Şarkı Söyler Ruhumun Üzgün Adımları...
Ve Her Zaman "Vazgeç Artık" Diyen Bir Düşünce Der ki; Sevilmedikten Sonra Ortaya Konan Kalbin Ne Hükmü Var...
Eğer İzni Olsaydı, Onu Bulutların Gökyüzünü Sardığı Gibi Sarardım...
Kaçsa Bile, Rüzgarlarla Bir Olur, Uzak, Yakın Diyar Diyar Arardım...
Ona Gidebilmek İçin Gökyüzünü Şimşeklerin Yardığı Gibi Yarardım...
Eğer İzni Olsaydı, Yağmur Gibi Çisil Çisil Yüreğine Yağardım...
Tek O Sevinsin, Mutlu Olsun Diye Güneşi Olur, Hep İstediği Ufuktan Doğardım...
Ve Sen, Gerçek Bir Aşkla Sevdiğim Adam...!
Şimdi Hafızamda Acıyla Eşdeğer Adın...
Sen Gideli; Mevsim Yağmurları, Hüzün Yağmurlarına Dönüştü...
Ve Gidişin, Mevsimle Birlikte İçimi Üşüten, İkinci Kıştı...
Belki Adı Yoktu Yaşananların, Yaşanmamış Aşkların Hatırı İçin Ne Şiirlerimden Ne de Aklımdan Çık...
Yaralı Olsa da Sözcükler, Tüm Ezberlerimi Kaybetmeden Anılarımda Kal ki Susmasın Kalemim...
Hasretim Benim...!
Bilir misin?
"Hiç Gitme" Diye Yollarına Dolanan Gökkuşakları Bırakmak İsterdim Gözlerinin Kahverengi Sarhoşluğuna...
Oysa Şimdi Yalnızca Sessizliğe Esirgediğim Sesimle Sensizliğime Yama Yaptığım Öyküler Anlatabiliyorum Yokluğuna...