Şiir hakkında ki düşünceler

Y
⚪ Konu sahibi son olarak 3810 gün önce görüldü
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Yaşım yirmi. Üniversite öğrencisiyim. Kitap yazma hevesim on iki yaşlarımda başlamıştı.
Ne kadar da büyük bir heyecandı. Derslerde, evde, oyun parklarında, bazende ders çalışmak için
gittiğim bir çok arkadaşın evinde yazıyordum. Şiir yazmak çok güzeldi o zamanlar. Kıpır kıpır ediyordu
yüreğimi. Sanki yeni göreve başlayan bir öğretmen gibiydi heycanım. O yeni yeni öğrencilerle
tanışmanın heycanını yaşarken bende yeni yeni şiirler yazma heyecanı içerisindeydim. Ben on iki
yaşındaydım Aşk'ı tanıdığımda. Yani on iki yaşındaydım hayatın vazgeçilmez bir parçasını
öğrendiğimde. Ne bilebilirdim ki o zaman ki Aşk'lar şimdi ki 'heveslere' dönüşeceğini...
Ben o zamanlar Aşık olduğuma sevinmiyordum. Aşk'ıbulduğuma seviniyordum. Şimdikiler ise
Aşk'ı sanal alemde arayıp Saman altında bitiriyorlar. O zamanlar öylemiydi. Bırak dokunmayı
onunla konuşamadığın için, semtin en meşhur kırtasiyesine gidip bir kartpostal alırdık. Arkasına
yazmış olduğun bir şiirle görüşebilirdik hayallerde. Ne kadar güzeldi o zaman ki kartpostallar.
Şimdi onların yerini Nikon'lar, Canon'lar ve de pahalı telefonlar aldı. Hangi resim o dönemin
en sade kartpostalının yerini tutabilir. Veya hangi Aşk o zamanın on iki yaşında ki bir çocuğun
Aşk'ı karşısında en saf halini sergileyebilir.
 
Hoşgeldin. Kısa zamnda alışırsın :)
 
Hoş geldin kardeşim. Ben de yeni geldim. Çok yorgunum vallahi. Her tarafım yara bere içerisinde. Viral bir durummuş, hekim ölsen de kurtulsak diyor. Şimdi gelelim sana. Mahlasına biraz kafa yormak istedim. Sevgilisi olan bir şair düşünemedim. Şaire yalnızlık yakışıyor ne dersin? Şair dediğin adam yalnız olmalı bence. Ne o öyle çoluk çocuğa karışmış ve hala aşk acısı çekmeler filan. Yok, ben yakıştıramadım. O yüzden mahlas güzel. Bize güzel şiirlerinden paylaş hadi.
 
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Geri