ozgurctnky
Üye
-
- Katılım
- Eylül 24, 2013
-
- Mesajlar
- 86
-
- Tepkime puanı
- 0
-
- Puanları
- 256
-
- Yaş
- 32
06.10.2013 - Pazar
Nasılsın dostum?
Haklısın saçma bir soru sordum. Kusuruma bakma. Ben bu haldeyken sen nasıl olabilirsin ki. Hiç iyi değilim ben. Canım çok sıkkın. İçim acıyor. Kaybediyorum dostum. Yine kaybediyorum. Onlar değil ben...
"Kaç yenilgi var söyle ömürde Allah aşkına." demiş ya Sıla, gerçekten kaç yenilgi var ömürde? Kaç kez daha yenileceğiz şu hayatta? Daha neleri, kimleri kaybedeceğiz dostum? Daha ne kadar dayanacağız bu acılara? Bende yok cevabı sende var mı?
Çok sevdiğim biri şöyle demişti geçenlerde; "Bu kadar iyi olma. Yoksa kaybeden hep sen olursun!". Görüyor musun dostum iyi olmak suç bu hayatta. Aslında çok haklı bunu söyleyen değerli insan. Ama elimden bir şey gelmez. Evet iyi olmak, doğru olmak bu hayat için yanlış diye bir algı var insanlarda. Fakat bu algı milyarlarca insan tarafından da kabul edilse yanlıştır. Ve ben asla doğru bilinen yanlışlar yüzünden hakikaten sapamam. Zaten istesem de ya iki adım ileri giderim ya da iki adım geri. Değişmem değişemem. Ama insanlar değişiyor. Ben çok gördüm dostum A iken B olanı yada B iken A olanı. Özellikle de üniversiteye gidince.
Geçen sene büyük umutlarla adım atmıştım üniversiteye. Eylül yeni bir mevsimle birlikte yepyeni başlangıçların da ayıdır aynı zamanda. Benim içinde öyle olacaktı Eylül. Yeniden doğacak, yepyeni bir başlangıç yapacaktım. Fakat üniversite bana iyi gelmedi ve birçok şeyi değiştirdi yada bitirdi. Benden çok şey alıp götürdü. Ben üniversitede çıkar ilişkisinden başka hiçbir şey görmedim. Herkes kendi çıkarlarına sahip çıkmakla meşguldü. Çok yıprandım bir senede. Yıpratıldım demiyorum. Çünkü bu durumun suçlusu yada sorumlusu tamamen bendim. Yukarıda da bahsetmiştim ya bu kadar iyi olduğum için bu haldeyim. İnsanları takmasaydım, adam yerine koymasaydım, tınlamasaydım, farklı şekilde davransaydım belki daha fazla değer görürdüm.
Öyle ki kimle oyuncak gibi oynarsan o seni sahibi gibi sahipleniyor. Ve kimi hor görürsen o sana salak gibi bağlanıyor. Hayat çok garip be dostum. Ama insanlar şunu unutmamalı; "Yolda bulduklarınızı yola çıktıklarınıza değişirseniz yolunuzu kaybedersiniz." Benim haddime değil insanları düşünmek ama söyleyeyim işte.
Geçen sene olanların bu sene olmasından da kokuyordum ki oldu. Can ciğer dost olduğumuz insanlar var ya hani senden iyi olmasınlar, işte onlar için artık onuncu sınıf insanım ben. İnanamıyorum yaaa. Çok fena kırıldım birilerine. Hayatta hiç bir zaman beklenti içine girmedim ama, hep hiç beklemediğim şeyler oldu. Eğer beklemediğim bir şey daha olur, kaybetmek istemediğim o insanları da kaybedersem yıkılırım! En zor şey insanları tanımak olmalı. Ben hiç yapamıyorum da. Bakalım kaç kez kaybedeceğiz daha.
Lise de hocam şöyle bir şey söylemişti; "Her gelişin bir gidişi, her gidişinde bir gelişi olur." Keşke herkes yaptığı yanlışı hemen anlasa. Ama olmuyor işte. Birinin değerini ya kaybettiğinde anlıyorsun ya gittiğinde. Geri dönüş zordur ama imkansız değil. Bence insanlar kendi gibi olanları hiç kaybetmemeli. Ayrıca her şeyin yenisi dostun eskisi makbulmüş demi dostum.
Bir süre insanlardan uzak duracağım. yokluğumu fark etmeyeceklerinden eminim. Söylemek isteyip de söyleyemediğim çok şey var. Gerçi henüz söylediklerimi, yada yazdıklarımı dahi anlayan insan yok. Yine aynı tas aynı hamam aynı ortam. Zaten sen kimsin be oğlum.
Herkesin anayasası bizzat kendi vicdanıdır. Benim anayasam da son hükmünü vermiştir.
Kusura bakma hayat ben bu oyunda yokum!
Game over dostum! Kendine iyi bak...
Nasılsın dostum?
Haklısın saçma bir soru sordum. Kusuruma bakma. Ben bu haldeyken sen nasıl olabilirsin ki. Hiç iyi değilim ben. Canım çok sıkkın. İçim acıyor. Kaybediyorum dostum. Yine kaybediyorum. Onlar değil ben...
"Kaç yenilgi var söyle ömürde Allah aşkına." demiş ya Sıla, gerçekten kaç yenilgi var ömürde? Kaç kez daha yenileceğiz şu hayatta? Daha neleri, kimleri kaybedeceğiz dostum? Daha ne kadar dayanacağız bu acılara? Bende yok cevabı sende var mı?
Çok sevdiğim biri şöyle demişti geçenlerde; "Bu kadar iyi olma. Yoksa kaybeden hep sen olursun!". Görüyor musun dostum iyi olmak suç bu hayatta. Aslında çok haklı bunu söyleyen değerli insan. Ama elimden bir şey gelmez. Evet iyi olmak, doğru olmak bu hayat için yanlış diye bir algı var insanlarda. Fakat bu algı milyarlarca insan tarafından da kabul edilse yanlıştır. Ve ben asla doğru bilinen yanlışlar yüzünden hakikaten sapamam. Zaten istesem de ya iki adım ileri giderim ya da iki adım geri. Değişmem değişemem. Ama insanlar değişiyor. Ben çok gördüm dostum A iken B olanı yada B iken A olanı. Özellikle de üniversiteye gidince.
Geçen sene büyük umutlarla adım atmıştım üniversiteye. Eylül yeni bir mevsimle birlikte yepyeni başlangıçların da ayıdır aynı zamanda. Benim içinde öyle olacaktı Eylül. Yeniden doğacak, yepyeni bir başlangıç yapacaktım. Fakat üniversite bana iyi gelmedi ve birçok şeyi değiştirdi yada bitirdi. Benden çok şey alıp götürdü. Ben üniversitede çıkar ilişkisinden başka hiçbir şey görmedim. Herkes kendi çıkarlarına sahip çıkmakla meşguldü. Çok yıprandım bir senede. Yıpratıldım demiyorum. Çünkü bu durumun suçlusu yada sorumlusu tamamen bendim. Yukarıda da bahsetmiştim ya bu kadar iyi olduğum için bu haldeyim. İnsanları takmasaydım, adam yerine koymasaydım, tınlamasaydım, farklı şekilde davransaydım belki daha fazla değer görürdüm.
Öyle ki kimle oyuncak gibi oynarsan o seni sahibi gibi sahipleniyor. Ve kimi hor görürsen o sana salak gibi bağlanıyor. Hayat çok garip be dostum. Ama insanlar şunu unutmamalı; "Yolda bulduklarınızı yola çıktıklarınıza değişirseniz yolunuzu kaybedersiniz." Benim haddime değil insanları düşünmek ama söyleyeyim işte.
Geçen sene olanların bu sene olmasından da kokuyordum ki oldu. Can ciğer dost olduğumuz insanlar var ya hani senden iyi olmasınlar, işte onlar için artık onuncu sınıf insanım ben. İnanamıyorum yaaa. Çok fena kırıldım birilerine. Hayatta hiç bir zaman beklenti içine girmedim ama, hep hiç beklemediğim şeyler oldu. Eğer beklemediğim bir şey daha olur, kaybetmek istemediğim o insanları da kaybedersem yıkılırım! En zor şey insanları tanımak olmalı. Ben hiç yapamıyorum da. Bakalım kaç kez kaybedeceğiz daha.
Lise de hocam şöyle bir şey söylemişti; "Her gelişin bir gidişi, her gidişinde bir gelişi olur." Keşke herkes yaptığı yanlışı hemen anlasa. Ama olmuyor işte. Birinin değerini ya kaybettiğinde anlıyorsun ya gittiğinde. Geri dönüş zordur ama imkansız değil. Bence insanlar kendi gibi olanları hiç kaybetmemeli. Ayrıca her şeyin yenisi dostun eskisi makbulmüş demi dostum.
Bir süre insanlardan uzak duracağım. yokluğumu fark etmeyeceklerinden eminim. Söylemek isteyip de söyleyemediğim çok şey var. Gerçi henüz söylediklerimi, yada yazdıklarımı dahi anlayan insan yok. Yine aynı tas aynı hamam aynı ortam. Zaten sen kimsin be oğlum.
Herkesin anayasası bizzat kendi vicdanıdır. Benim anayasam da son hükmünü vermiştir.
Kusura bakma hayat ben bu oyunda yokum!
Game over dostum! Kendine iyi bak...
Günün Şarkısı;
[YOUTUBE]vLr3tG7xI6Y[/YOUTUBE]
Günün Repliği;
“Birlikte olmayı hak etmeyen milyonlarca insan yan yanayken, ben neden hala senden ayrı nefes alıyorum?"
Melekler Şehri
Günün Sözü;
"Hayatta en zor şey de;
İnsanın kendi kendini teselli etmek zorunda kalmasıdır. "
William Shakespeare
ozgurctnky ©
[YOUTUBE]vLr3tG7xI6Y[/YOUTUBE]
Günün Repliği;
“Birlikte olmayı hak etmeyen milyonlarca insan yan yanayken, ben neden hala senden ayrı nefes alıyorum?"
Melekler Şehri
Günün Sözü;
"Hayatta en zor şey de;
İnsanın kendi kendini teselli etmek zorunda kalmasıdır. "
William Shakespeare
ozgurctnky ©
Gülümse dostum... Herkese ve her şeye rağmen...