Ya burada okudum simdi ve cok uzuldum cidden. Durumun oncesini ve surecini de bilmiyorum.
Aslinda bahsettikleri ne kadar insani, hepimiz hala daha bu sorularla bogusuyoruz. Bu durum, hayat boyu devam eden bir sey. Hayatin anlamini bulamiyorsun cogu vakit.
Ailevi duygulardan yoksun buyumesi sanki tetiklemis midir diye dusunmeden edemedim. Degerli hissetmek ailede basliyor cunku. Kendisini herhangi bir konuda iyi gorememis olmasi, degersiz hissetmesi cok agir gelmis olmali. Bu kadar kucuk bedenlerin bunlarla savasmak zorunda kalmasi ne kadar uzucu. : (