yurdum erkeklerinde şöyle bir mallık var;
bu soruyu sorar "değilim" cevabını aldığında, eğer seviyorsa, üzülür ya da en kötü ihtimalle bir burukluk oluşur ve kurgulamaya başlar "acaba kaç kişi ile beraber oldu?" ardından büyük bir tartışma...
eğer "evet bakireyim" cevabı alırsa yine üzülür bir fırsatı kaçırdığını düşünür, yine bir burukluk ve yine hüzün. bu fırsatı kaçırmamak için elinden geleni yapmaya kalktığı an da ise tartışmalar yine başlar. bu sebepten evlenene kadar beklemek zorunda kalan beylerin sayısı hiçte az değildir bu topraklarda.
hal böyleyken "sorma, öğreneceğin anı bekle" mantığından hareketle daha mutlu olunabilir.
şimdi burada bir başka soru akla gelir "ya öğrendiğimizde üzülürsek?" işte bu noktada "allah belanı versin, bu kadar da tamahkar olunmaz!" standart cevabı sizi bekliyor olacaktır.
standartların dışına çıkan bir cevabım da var tabi, sadece bir gazoz ısmarlanırsa söyleyebileceğim bir cevap...