ne kadar uzun zaman oldu ben de bilmiyorum.herşey birden sustu.önce sen gittin.sonra hayalin gitti.sonra sana ait olan sesler,sonra da hayata ait bütün sesler...hepsi,herşey yok oldu içimde...içimde oluşan bu sessizlik...ses olmayan,söz çıkmayan bu sessizlik.
oysa yanımda olmana ne kadar ihtiyacım vardı.beni sarmana,sarmalamana!ellerinin ruhumu okşamasına...
...
bana seni hatırlatacak herşeyi yok etmeliyim demiştim.etmeye başladım da;yıllardır yanımdan ayırmadığıım çakıltaşımı hatırladın mı?artık o yok.seni her özlediğimde bir onu alırdım yanıma...cem adrian çalardı sonra...
atamadım.ben de gönderebileceğim kadar uzağa gönderebilmek için cem adrian'a verdim onu.şaşkın şaşkın baktı.galiba daha önce hiç bir hayranı ona çakıltaşı vermemişti.
beni hayata yeniden ne döndürecek şimdi?
çok uzakta ayrı mekanlarda bir masalda...
parçalanmış bu benden yeniden bir ben çıkar mı?
sussam daha çok sussam...hayat sussa!