KaRa DuT
Üye
- Katılım
- Aralık 24, 2012
- Mesajlar
- 1,750
- Tepkime puanı
- 24
- Puanları
- 303
Zaman geçiyordu.
Kendimize kalıyorduk.
Biz zamanı yakalamaya çalışırken o, fark etmeden geçip gidiyordu hayatımızın yanından.
Zaman, evi olanlar için ideal bir kontrol mekanizmasıydı.
İlaçları, akşam yemekleri, gidecek yeri olanlar için muhteşem bir kilometre taşıydı.
Biz, ilaç saatlerimizi daima unutan ve kitap kokularının arasında farklı hayatlarda yaşayan insanlardık. Elimizde kahve fincanlarıyla “sinek kaydı traşlı, kravatlı tiplerin" gündüz saatlerine ayak uydurmaya çalışan..
Zaman, azizlerin ve fahişelerin en büyüğüydü insanlar için.
Zaman, yalandı.
Yalan ise, gözlerimizi kaçırmamıza neden olan doğrularımızdı sadece.
Nasılsa ölecektik bir gün bir yerlerde ve “gece yarısı şarkıları" iyi ki vardı.
Kendimize kalıyorduk.
Biz zamanı yakalamaya çalışırken o, fark etmeden geçip gidiyordu hayatımızın yanından.
Zaman, evi olanlar için ideal bir kontrol mekanizmasıydı.
İlaçları, akşam yemekleri, gidecek yeri olanlar için muhteşem bir kilometre taşıydı.
Biz, ilaç saatlerimizi daima unutan ve kitap kokularının arasında farklı hayatlarda yaşayan insanlardık. Elimizde kahve fincanlarıyla “sinek kaydı traşlı, kravatlı tiplerin" gündüz saatlerine ayak uydurmaya çalışan..
Zaman, azizlerin ve fahişelerin en büyüğüydü insanlar için.
Zaman, yalandı.
Yalan ise, gözlerimizi kaçırmamıza neden olan doğrularımızdı sadece.
Nasılsa ölecektik bir gün bir yerlerde ve “gece yarısı şarkıları" iyi ki vardı.