Seslerin Sessizliği ;

A
  • Kullanıcı Asvil
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Üye Günlüğü
⚪ Konu sahibi son olarak 4778 gün önce görüldü
Korkunun parmakları uzandı boğazıma
Parçalandı bir anda ruhumun yelkenleri
Son mutluluk sesleri inince kulağıma
Kapladı her tarafı sessizlik dikenleri

Dört mevsimi bir arada yaşadım ve ürperdim
Oynadım bu çileli oyunda son rolümü
Her adımda bir korkunç âkibeti bekledim
Her adımda seyrettim yeniden öldüğümü

Çaresiz, duyulmaya başladı vuruşları
Gözlerimin önüne serilince yüreğim
Kanatlandı semaya sessizliğin kuşları
Anladım; sessizliğe ben de gömüleceğim
​
 
Eş seçmek , kitap seçmeye benzer ; iyi tasarlanmış bir kapak ve cilt ilginizi çekebilir ama içeriği sağlam olmadıkça , sonunu getirmek zordur.
 
Kimse kimseyi tanıyamaz. Tanidigimizi sanariz. Tanıdığımız kadarına inanırız. Eğer gerçekten tanısak , bırakın aşkı filan , kimse kimseyle arkadaş bile olmaz.
 
GECE nedir biliyor musunuz ?
Gece kendinle başbaşa kaldığın
Yüreğinle hesaplaştığın
Kimi zaman ağladığın
Belki de ağlamak isteyip te
Ağlayamadığın KENDI DÜNYAN..!
 
Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında;
Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum.
Yolumun karanlığa saplanan noktasında,
Sanki beni bekleyen bir hayâl görüyorum.

Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık;
Evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar.
İn cin uykuda, yalnız iki yoldaş uyanık;
Biri benim, biri de serseri kaldırımlar.

İçimde damla damla bir korku birikiyor;
Sanıyorum, her sokak başını kesmiş devler...
Üstüme camlarını, hep simsiyah, dikiyor;
Gözüne mil çekilmiş bir âmâ gibi evler.

Kaldırımlar, çilekeş yalnızların annesi;
Kaldırımlar, içimde yaşamış bir insandır.
Kaldırımlar, duyulur, ses kesilince sesi;
Kaldırımlar, içimde kıvrılan bir lisandır.

Bana düşmez can vermek, yumuşak bir kucakta;
Ben bu kaldırımların emzirdiği çocuğum!
Aman, sabah olmasın, bu karanlık sokakta;
Bu karanlık sokakta bitmesin yolculuğum!

Ben gideyim, yol gitsin, ben gideyim, yol gitsin;
İki yanımdan aksın, bir sel gibi fenerler.
Tak, tak, ayak sesimi aç köpekler işitsin;
Yolumun zafer tâkı, gölgeden taş kemerler.

Ne sabahı göreyim, ne sabah görüneyim;
Gündüzler size kalsın, verin karanlıkları!
Islak bir yorgan gibi, sımsıkı bürüneyim;
Örtün, üstüme örtün, serin karanlıkları.

Uzanıverse gövdem, taşlara boydan boya;
Alsa buz gibi taşlar alnımdan bu ateşi.
Dalıp, sokaklar kadar esrarlı bir uykuya,
Ölse, kaldırımların kara sevdalı eşi..
 
susih4.jpg


sensizlik

Yokluğun hançer gibi saplanırken yüreğime
Sensizliğin verdiği acı ile kıvranırken her gece
Ağlardım seni düşünüp sessizce
Hayaller kurardım bir gün gelirsin diye
Umut güllerim her gün solarken penceremde
Yitirirken yaşama dair hayallerimi
Kaybolmuşluğumda arıyorum şimdi seni
Kaldıramam sensizliğin yükünü
İnan ben alışamadım yokluğuna...
 
Gidene üzülmüyorum artık.. ne demişler 'Can'a geleceğine 'Mal'a gelsin..
 
Edebim el vermez edepsizlik edene!
Susmak en güzel cevap, Edebi elden gidene...
 
...Bazen yürekte fırtına kopar,
bazende tatlı bir esinti, ama en güzeli
Unutulmadığına dair kücük bir Belirti...!
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri