Sensizliğin ilk günü

Konu sahibi son olarak 2619 gün önce görüldü
Sensizliğin ilk günü

sensizliğin ilk günü ilk defa yüreğim uyanndı sensizliğe gözlerim suskundu bu sabah üşüyordu yüreğim sen yoktun ya bu şehirde sen yoktun.

Biliyordum.. zaten nasıl uyudum dün gece bilmiyorum..

Bir ara uyandım ismini sayıklıyordum

Biliyor musun?

Ben... seni çok özlüyorum uyandım sensiz sabaha ilk defa

Hazırlanıp cıktım dışarı

Gözlerim seni arıyor kaldırımlarda Yüreğim, yüreğini..

Aklımda fikrimde bir tek sen varsın sevgili

Nasıl dayanır bu yürek bir görsen

Zor kabullensemde Özlüyorum Sahte gülücükler

atıyorum etrafa oysa,İçim ağlıyor yokluguna

Birden elini tutmak istiyorum ama yoksun yoksun yanımda baağırıyorrr yüreğim, nerdesin nerdesin keşke bu özleme bir son versen ?

Günün yarısını tamamlıyorum..

Sen arıyorsun.. Sessini duyuyorum..

Özlemim daha cok büyüyor durduramıyorum..

Doğru eve gidiyorum..

Odama geçiyorum,

Bana bıraktıgın, kazagını alıyor ona sımsıkı srılıyorum kokunu cekiyorum içime.

Sen diye sen diye diye..

Mesaj atıyorum sana ,vardım evime..

Sonra uyuya kalıyorum..

Aslında bakma sevgili, gün cabuk bitsin diye uyuyorum..

Rüyamda seni görüyorum..

Sen arıyorsun sensiz bir akşama uyanıyorum..

Karanlık cöküyor yavaş yavaş bu şehre.. orasıda karanlık mı ?

Yoksa sensizlik gözlerimi mi karattı..

Seni çok özlüyorum Çok özlüyorum..

Yemek yiyorum ama tatsız tuzsuz

Sensiz yemeklerimde de tat bulamıyorum..

Gönlüm yine seni düşünüyoor şimdi napıyor diyorum..

O anda arıyorsun sesini duyuyorum

Canım diyorum canımdan bir parça kopmuşcasına ilk kez sesini duymuşcasına aynı sabaha ayrı şehirlerde uyanmak zor olsada alışacak yüreğim...

sevmeyi bilen bu kalp dayanmasınıda öğrenecek

Kavuşma gününü sabırsızlıkla bekleyecek gözlerine hasret kalmak

Ellerine dokunamamak

Sana sarılmak kokuna doyamamak

Ne büyük bir duyguymuş

Ve bunlara hasret kalmak

Ne kadar zormuşş ne kadar zormuş sevgili..

Yüreğim yüreğini çok özledi..
 
Geri