Sensizliğin içinde sen vardın

Konu sahibi son olarak 3784 gün önce görüldü
Öyle bir sinmişsinki geçen bütün saniyeme
Dünümde bugünümde yarınımda sen vardın
yanlızlığın kuytusunda dertleşirken ben kendimle
Boşalan her kadehimde damla damla sen vardın

Pişmanlıktan duvarlarda parçalarken ben başımı
Sensizlikte hayalinle kaybederken savaşımı
Söz dinlemez çağlar durur bitmek bilmez yaşlarımı
Ilık ılık yanağımdan akıtırken sen vardın

Güneşle küs olmuş odam beyaz bilmez karanlıkta
Bense ürkek bense korkak içimdeki hıçkırıkla
Zehirlerken ben kendimi çektiğim herbir solukta
Sönen herbir sigaramda duman duman sen vardın

Güllere yakışmaz oldu eşsiz güzel al al renkler
Boyun bükük dallar kırık yapraklarda bin sitemler
Kalbi kanar dertli bülbül dilinde acı nameler
Bülbüllerin dillerinde beste beste sen vardın

Ah bu şehir yakar durur derman kalmaz bedenimde
Ciğer delik dizler kırık ağlamak var tebessümde
Köşe bucak sokak sokak ve bütün caddelerinde
Bu şehrin her karesinde zerre zerre sen vardın

Yaşlı deniz azar durur sensizliğe tüm sitemi
Üzerine kara giymiş yere çalmış mavisini
Sanki bana düşman olmuş ıslatırken üzerimi
Yaklaşan buz serinlikte dalga dalga sen vardın
 
Geri