Sensizliğin Esaretinde
Sakın söyleme kimseye
Sensizlik bile alıp giderse
Sensizlik bile özlenir
Senin aşkınla yanan gönülde....
Zamanı değil sensiz günlerin
Sensiz geçen tüm günlerimde
Seni gülesin diye sevdim ey yar
Dikenli bir gül olasın diye değil.
Şimdilerde nasıl bilebilirsin ki
Nasıl anlayabilirsin sensizliği
Kim söyledi ey gönül sevgiliye
Sevdanın ateşi söndü gönül-ü gülde.
Kırılmış bir testi gibi artık gönül
Ne gelen durabilir ne de giden
Yalnızlık derler ya hani geldi diye
Gönüle gelen yalnızlığın haberi olur.
Hasretin yakıp kavurdu bu kalbi
Yürek der ki git ne olacaksa olsun
Söz geçmiyor şu dertli gönüle
Gidemezsin diyor senin olmayan güle.
Hani söylenir ya hep kırılan kalp olur
Anlaşılmıyor gönüle gelen kırgınlık olur
Kalbi kırılsa da onarmak mümkün ise
Gönül bitik, yürek esaretten bitap olur...
Muhammet Ali Özcan