Sensiz Gecelere Otopsi . .
Gecenin koynunda
Yarasaların kol gezdiği dolunayın gizi vardı
İzi vardı bedenimde kimsenin göremediği
Depresif bir gecede ölüm sessizliğiyle
Hiç düşünmeden vurdum hançeri yüreğime
Kana boğuldu kainat neler çıkmadı ki içinden
Cerahat sızıyordu geceye kan kokusu alan
Akbabalar uçuştu etrafımda..
Ellerimle kavradım yüreğimi uzanıp dolunaya astım
Her kopup yiten parçada İzi vardı bitimsiz sevgilerin
Bir elimde hançer ucundan kan damlayan
Bir gözümde yaş hep kaybettiklerimin ardından...
Ve anılarım!
Alt beynimde dizilmişler
Bir hançerde anılarıma!
Öz sıvıları akıyor derinlerinden
Kalıplaşmış ne varsa silinmeyip de içine işleyen
Bir bir düşüyor gecenin kasvetine
İçi boşalıyor, içim boşalıyor...
Her bir anıyı alıp dolunayın ardında ki Yıldızlara asıyorum
Bir otopsi gecesinde öldürdüm ben yüreğimi
Yok ettim anılarımı!
Ve ben şimdi...
Bir ucube, bir sığıntı yaşamla, ölüm arası
Ken / dim / den!
Nefret molasındayım!