Sensiz Gecelere Otopsi

Konu sahibi son olarak 2619 gün önce görüldü
Sensiz Gecelere Otopsi . .

Gecenin koynunda

Yarasaların kol gezdiği dolunayın gizi vardı

İzi vardı bedenimde kimsenin göremediği

Depresif bir gecede ölüm sessizliğiyle

Hiç düşünmeden vurdum hançeri yüreğime

Kana boğuldu kainat neler çıkmadı ki içinden

Cerahat sızıyordu geceye kan kokusu alan

Akbabalar uçuştu etrafımda..

Ellerimle kavradım yüreğimi uzanıp dolunaya astım

Her kopup yiten parçada İzi vardı bitimsiz sevgilerin

Bir elimde hançer ucundan kan damlayan

Bir gözümde yaş hep kaybettiklerimin ardından...

Ve anılarım!

Alt beynimde dizilmişler

Bir hançerde anılarıma!

Öz sıvıları akıyor derinlerinden

Kalıplaşmış ne varsa silinmeyip de içine işleyen

Bir bir düşüyor gecenin kasvetine

İçi boşalıyor, içim boşalıyor...

Her bir anıyı alıp dolunayın ardında ki Yıldızlara asıyorum

Bir otopsi gecesinde öldürdüm ben yüreğimi

Yok ettim anılarımı!

Ve ben şimdi...

Bir ucube, bir sığıntı yaşamla, ölüm arası

Ken / dim / den!

Nefret molasındayım!

 
Geri