Bir erkeğin kadını olmak istedim hep ömür boyu…
Ama öyle sıradan bir erkeğin değil, özel bir erkeğin kadını olmak…
Yüz güzelliği değil sadece beni ilgilendiren. Çok zeki bir erkeğin kadını olmak istedim…
Neyi niçin yaptığımı kendiliğinden anlasın istedim.
“Vallahi billahi” diye açıklamalar yapmayacağım bir erkeğin kadını olmak istedim…
Zeki olsun, beni her oyunda yenebilecek kapasitede olsun. Ama üzülmemem için beni yenmesin istedim…
İnce düşünsün istedim. Satranç tahtasını bana dar etsin, fillerimi, atlarımı önüne katıp kovalasın. Ama en son hamleyi bana bıraksın, onu mat eden ben olayım istedim…
Ben öyle özel bir erkek istedim ki ara sıra gururundan sıyrılıp bana sığınsın, omzumda ağlayabilecek, omzunda ağlayabileceğim bir erkek…
Her işten anlasın, her şeye kafası bassın ama yeri geldiğinde de benden yardım istemesini, ”sana ihtiyacım var” demesini bilsin istedim…
Ben omzunda ağlayabileceğim bir erkek istedim, ama beni buna pişman etmeyecek, beni sabırla dinleyecek, her konuda bana destek olacak. Sevincimi de paylaşacak üzüntümü de…
Haksızsam bile sinirim tepemdeyken “haksızsın” demeyecek, ama ben sakinleşince bana doğruyu bir baba şefkatiyle gösterecek…
Gözyaşlarımın zayıflık değil bir duygu seli olduğunu bilen, ”gözyaşına kurban olurum senin” diyebilecek bir erkeğin kadını olmak istedim…
Ara sıra mutfağa da girsin, yemek yapmaktan bulaşık yıkamaktan anlasın ve bunları benimle beraber yapmaktan hoşlansın istedim…
Ya da hiçbir şey yapmasa dahi ben iş yaparken mutfakta, yanımda oturup benimle sohbet edebilecek bir erkek istedim…
Yapamadıklarımı, hatalarımı habire yüzüme vuran değil, benim eksiklerimi kapatan, beni tamamlayan, ben fark etmeden dahi yapamadıklarımı yapan ve bu hareketiyle örnek aldığım, hatalarımı fark etmemi sağlayan bir erkek…
Tadilat işi varsa evde bunu önce fark eden, eline tornavidayı alan ve söyletmeden yapan bir erkek…
Yardımsever bir erkeğin kadını olmak istedim…
Sadece kendi yakınlarını değil, benim yakınlarımı da kendi yakını bilecek. Anamı anasından, babamı babasından, kardeşlerimi kardeşlerinden ayırmayacak...
Her fırsatta bir evlat gibi, bir kardeş gibi benden önce hepsinin yardımına koşacak bir erkek…
Delikanlı bir erkek istedim, kalbi delikanlı olduğu kadar ince olsun, hassas olsun istedim…
Benimle geçireceği saatleri hiçbir şeye değişmeyen, aşkın, sevmenin, sevilmenin kıymetimi bilen, kural tanımayan, toplum kurallarının aşkı zehirlediğini bilen, aşkı için herkesi ve her şeyi elinin tersi ile itebilecek bir erkeğin kadını olmak istedim…
Sokakta tam bir beyefendi ama evde eğlenceli, neşe dolu bir erkek…
Halden anlayabilsin, sır tutabilsin, yeri geldiğinde bir anne kadar şefkatli olabilsin istedim…
Ben uyurken üstümü örtsün, yanağımı okşasın, öpsün ve kulağıma beni sevdiğini fısıldasın istedim…
Ben bir kere söylüyorsam sevdiğimi o iki kere söylesin… Bana karşı arınsın tamamen gururundan…
Durup durup bana sarılsın, yanağımdan makas alsın. Benimle yıldızları seyretmekten hoşlansın.
Dizine yatabileceğim ve saçlarımı okşayan, dizime yatan ve saçlarını okşadığım bir erkeğin kadını olmak istedim…
Böyle istedim işte… Bana bunları veren erkeğe, verdiklerinin fazlasını vermek istedim…
Uğruna kul köle olmak, sadece onun için kadınlığımı kullanmak, kadın gibi kadın olmak istedim…
Burda her satırda anlattığım o özel erkeğe sahibim ve onun kadını olmaktan gurur duyuyorum.