Follow along with the video below to see how to install our site as a web app on your home screen.
Not: This feature may not be available in some browsers.
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz.. Tarayıcınızı güncellemeli veya alternatif bir tarayıcı kullanmalısınız.
Zor deselerde ; Çok zor deseLerde
Herşeyin İlacıdır yalnızlık
İnsanın kendisiyle benliğiyle , başbaşa olması bambaşkaymış meğer ;
Ama sen bilmezsin ki ; ne kadar anlatsam boş
Sen hiç yalnız kalmadınki , acılarınla benliğinle yalnızlığı hiç yaşamadınki
Senin kalbinde hiç yalnız kalmadı 3-5 günde bir doldurdu gidenin yerini bir diğeri ..
Yalnızlık Acıların yarabandı
Yalnızlığı herkes yaşayamaz , anlayamaz ,sevemez kimse yalnızlığı
...
Şimdi yine yalnızlığımla benliğimle yaşıyorum hayatımı
İnan senin kadar acı vermiyor
açtığın yaralarımın yarabandıdır yalnızlık
Seni her gördüğümde acılarıma tuz biber olsada hüznüm yalnızlığım merhem oldu acılarıma
Dedim ya herkes sevemez ''Yalnızlığı'' herkes yaşayamaz ''yalnızlığı''
Yaşayan bilir yaşayan sever
Benimde hayatımda herşeyin ilacı
Açtığın yaralarıma yarabandı Yalnızlığım
Olur da kendini buldun sanırsan satır aralarımda güvenme sakın! Ben çoktan tuttum deliliğin damarını.
Öyle kirliydik ki biz başka bi' ten kapatamaz ayıplarımızı... Kimi helal edinsek en büyük haram içimizde. Kimle yatsan sırtından boşalan soğuk ter benim...
Hadi istersen delir. Tanrı biliyor ya önemli değil hangi gece kimle nasıl seviştin. Umrumdan taşıyor edepsizliğin.
Şimdi yüzüme baksan gördüğün ayıp ikimizin. Ne sen bi' fazla sevdin beni ne de ben bi' eksik karanlığında gecenin.
Rüzgardan ardında kadar açılan pencereyi örtmeye bile üşenmiştik buz keserken çıplak bedenlerimiz...
Bedenlerin çıplaklığı! Hiç önemli değil ruhlarımız üryan gezerken. Şimdi ne kadar giyinsen ruhun o kadar müstehcen!
Dökülüyor önüme bir bir ruh pulların. Nasıl da tutkuyla bağlıymışsın bana! Hay aksi nasıl görmemişim!
Sadakatin kölesi olmuşluğumu görmezden gelip tutup kolundan arsızlığının yüzüme vururken soğuk rüzgarlarını; içinde uyuyormuş benim suretim.
Sadakat gizlemekmiş ne kadar sevdiğini. Serde erkeklik var ya bütün incelikler sadece yatakta!
Saçma! Erkeklik dediğin külliyen saçma! Ve sen bünyeden hatalı.
Şimdi pişmanlık akıyor suratından. Durmadan sorduğun; "Nasıl geçeceğim sırattan?" .
Ruhların kararıp delinmeye başladığı bi' anda dur deyip derini yırtıp geçene dur yeter dediğinde en güzel yerinde; adam oldun gözümde!
Bedenler satılabilir alçaklıktır ve basit. Ruhlar sevişebilir caizliği hakkında fetva veremem haddim değil!
Ama güzeldi severken seni ve sevilirken...
Sevgili! Biz yanlış şeyleri de sevdik seninle. Mayınlar döşedik gezdiğimiz bahçeye. Şimdi her adımda geçmişin tedirginliği!
Silsen silinmiyor denedik! Karalasan çirkin bi' imla. En iyisi kurallara uymak bi' yerden sonra.
Adın geçince büyük harfle başlamak mesala! Virgül koymak araya adımız yanyana koyulduğunda.
Yastıklar arasına duvarlar koymak ya da ruhlar arasına koyamasak da...
Tamam sus! Sesini duymak istemiyorum tenim yırtılıyor. Kolumdaki çatlaklar senin eserin.
Binalardaki çatlaklar edepsizliğimizin!
Şimdi depremler dindi. En derininde lavlar fışkırıyor suskun kentlerin.
Yaptığın tek şey susmak(mı)..?
Söylenecek hiçmi sözün yok hiç mi...
Bu kadarmı(-ydı) Herşey
bence değildi Belkide daha yaşanacak nice şeyler vardı.
Belkide ben Öyle sanıyorum
ÖyLe Özledim ki bir bilsen
İnanmazsın belkide
Belkide Alay edersin ''bunu söyleyen senmisin'' diye
İmkansız olman ulaşılmaz erişilmez olman beni üzmüyor
Beni üzen Aynı mahallede hergün seni görmem ,
Attığım her adımda aklımda sen olman
5 Yıl oldu başkası aldı yerini ama gelen yine gideni aratıyor
Yine dolmadı yerin dolmicak belkide
Biliyordun sevdiğimi İnanmıyordunda
Biraz inanıp gerçekten güvenseydi
İnan olmazdı böyle
Her cama çıkmamda senin caddeden geçmeni görmem acıtıor yüreğimi
bakma Gözlerime madem imkansızız bakma Öyleyse....
sensiz yaşamaya alışmışken tekrar esme kalbime
Şaşırtma oynama kalbimle
Çıkma karşıma geçme evimin önünden
Defol giTkalbimden ;Git ki Unutayım
kalbime söz geçirebileyim
Hakeden yer alsın..Haketmedi sevgimi
Belkide engeller vardı
Engellerle birlikte ihtimaller de vardı
sen Engelleri gördün ;
İhtimalleri geri teptin..
Belkide korktun gerçekten yürekten sevmekten
Çünkü yürekten sevmek sana yakışmaz
Sana ancak geçici bir heves gerek
''Geçici bir heves-Anlık''....
Hayat İle Arama Yokluğunu Bırakıp Gittin..
Bir Tek Adın Kaldı Dudaklarımda,
Bir De Gözlerimde Hatıraların...
Tabutum Olacak,
Gözbebeklerinden Düşen Küflü Çığlıkların,
Kefenim Olacak
Ömür Boyu Susmaların…
Ve Bir Gün,
Sensiz Ölmenin Acısını Bırakacağım Satırlara..
Neden Diye Sorma..
Sadece Yoksun...
Yokluğun İle Varlığın Arasında
Sadece Ölüyorum;
Ötesi Yok İnan.
Varlığının Kepenklerini İndirip
Sensizliğinde Yaşamaya Gidiyorum Yine.
Ve Uyandığımda,
Değişen Hiçbir Şey Olmayacak..
Sen Hep Bana Uzak
Ben Hep Sana Yasak…
Hani Dik Duracaktık Kanlı Pusulara?
Hani Aynı Yürekle Gülüp,
Aynı Gözlerde Ağlayacaktık Mutluluğa?
Yağmurları Bana Emanet Edip, Gittin Sadece…
Şimdi Yalnızlığın İpi Geçti Boynuma.
Yokluğunu Yükledi Sırtıma...
Gittin,
Bir Tek Acıların Kaldı Senden Bana..
Oysa Ben Yemin Etmiştim,
Acıların İçin Sırtımı Semer Bileceğim Diye.
Söz Vermiştim,Sensiz Ölmeyeceğim Diye...
Şimdi Sensizlik Duruyor Baş Ucumda..
Şimdi Ayazlar Yüreğimi Sorguluyor
Ayrılığınla Yüzüme Vurduğun Kapımda..
söyle Ne Olur...
Beni Unuttuğunu Söyle...
Hiç Sevmediğini Haykır!
Yeminlerinin Yalan Olduğunu,
Sevginin Sahte Olduğunu Vur Yüzüme...
Hangi gözlere düşer serabın
Muradına tutsak iken ben
Vuslat hayali yüreğimdeyken
Bir yanım tipi , boran , kar düşer
Bir yanım alev alev kor düşer
Dağ susar bugün
Düşler mahkum çirkiniklere
Cellatlar basar bugün
Zehir de olsan kal bende
Say ki sabahına küsmüş bir ayazdım Ne olur gel
Sana şiir yazdım
Kimin yollarına tebessüm eder dudağın
Yollarına turab iken ben Öyle deli dolu
Öyle apansız
Çık gel
Sana söylerim tüm türküleri
Sanadır çığlıklanan her dize
Fermanım gözlerinde
Dermanım gözlerinde
Yorgun savaş mirasıyken sokaklar
Say ki senliğimde bükülmez bir bilektim
Ne olursun gel
Yokluğunda boyun büktüm , eyvallah çektim
Kimin ufkuna takılır adın
İzmir' in tüm duvarlarına yazmışken ben
Banklara , ağaçlara kazımışken
Namlu öyle soğuk ki
Horoz titrek
Ellerim kadar
Bir yanım lime lime kan düşer
Bir yanıma umut düşer , tan düşer
Gel gayrı takatim ol , gücüm ol
Geçmiş hesaplar sorulsun zalimden
İnancım ol , öcüm ol
Hasretin dert , hasretin işkence yüreğimde
Gel dermanım ol , ilacım ol
Esse savursa seni bir deli rüzgar
İlk defa ağladım gel gör yar Say ki bir deli hançerdim belde
Kanım aksın , canım çıksın gel de...
Ya sen hiç olmasaydın… Nasıl yaşardım aşkın en güzel hallerini, yok-yok belki de aşkı hiç tanımazdım. Duyardım, görürdüm de ama hiç bilmezdim, en çok yine yaşadığıma inanmazdım. Öylesine içime işlemişsin ki, hani biri tutup saçının teline çarpsa, yanlışlıkla, kendimi uçurumlardan fırlatılan değersiz bir taş parçası gibi hissederim. Atılmak için konulmuş bir kayadan ne farkım olabilir ki o zaman, sen söyle? Ben biliyorum içimdeki kıyımların tamlanınca ne denli kasırgaları korkutacağını ama sabırla bekliyorum yokluğunun karşımdaki çaresizliğini yine de… Çünkü seviyorum!
Yüreğim arsız dikenlerin emrinde köle gibi çalışıyorsa, hep dedim ki-vardır bir bildiği yüreğimin. Kaç gece eve dönüş yollarındaki sayısız Azrail karşılaşmalarının bedelini en iyi yine o bilir diye inan az düşünmedim… Koynuma aldığım közlenmiş hasretin gözyaşlarının hesabını veremeyecek kadar az ağladığını düşünseydim gözlerimin, inan o an soluksuz nefeslerle cezalandırırdım bedenimi. Hiç kırpmadan gözümü en ağır günahların kapısında nöbet tutar, çığlıklarımdan çıkan sesin ne kadar dayanılmazlığıyla, kimi ve neyi, ne kadar sevdiğimi, cehennemden bir yer satın alarak gösterirdim.
Bunca zaman neler yaşadığımı, zincirlere bağlayarak tuttuysam hafızamda, bu aşkımıza duyduğum dayanılmaz anıların güzelliğindendir. Her anını mıh gibi işlemenin güzelliğini en iyi bilen yine benim… Mutluyum bunun için ve umutluyum ve de senin beni sevdiğin yerdeyim.
Kendimi “sen” hissettiğim günün birinde, yağmurlar aşındırırken sana koşan ayaklarımı, yüreğim eriyip gitmesin diye, kendimi nasıl yüreğine hapsettiğimi şimdi çok iyi anlıyorum.
Seni sevmek huzur veriyor gönlüme… Bunu bilmek güzel ve yaşamak hani dalgaların derin dehlizlerine karşı aşınmadan durabilmek kadar güçlendiriyor bedenimi. Bütün organlarımın seni sevdiğini hissetmek daha da güzel…
“Simsiyah harflerin seni anlatamayışındaki gizemse suskundur
Çünkü burada bir mektubun çığlıklarına ait sözler vardır…
Sevgiliye ait hüzünlü dudak bükülmelerindeki sızı hissedilir,
Çünkü burada gözlerine her sabah yağmurlar düşen aşığın aşkı gizlidir…”
Çünkü gerçek aşk bu dünyadan çekip gitmektir! Ve hiçbir zaman öldüğüne inanmamaktır…
Vurgun yemiş yüreğim rüyalarda bile senin ismini inliyor...
Yakarıyor Rabbine seni diliyor...
Ben senin;
Başımı göğsüne bastırıp yürekten bir ( of ) çekerek sarışını,
Gözlerinin içindeki gülüşü sevdim...
Ben senin;
Bana en kırgın-en öfkeli olduğun anlarda bile Allah'a iyi olmam için dualar etmeni,
Beni kendi gözünden sakınarak sevmeni sevdim...
Ben Sen(i) ;
Bir bedenin yaşamak için mecbur olduğu ruh(a) hissettiği o tarif edilemez tutkuyla sevdim..!
Ana(min) bizim için döktüğü gözyaşlarında,
Baba(min) iç çekişlerinde gördüm seni…
Gidişinden sonra Allah katında ki melekler bile ağladı iki bedende varolan tek can(ın) ayrılışına..!
Dualarımın sonunda ki âminlerim gibi vazgeçilmezimdin… İnancımdın…
Şimdi bir besmele telaffuzuna bile yetmez oldu gücüm…
Yoksun...
Aynaya her bakışımda yüzümdeki küskünlük, gözyaşı... En güzel günlerini, sevdiğini yitirmiş bir insanın yüzünde oluşabilecek tüm ifadeler senin yokluğunu simgeliyor...
Ben senmişim aslında...
Kişiliğimdeki Sen(i) sen çıkardın ortaya...
Sen gibi bakıyorum hayat denilen oyuna ..
Yansımamdaki gözlerim gün geçtikçe senleşiyor biraz daha...
Bir gülüşe bin gözyaşı ödeten Rabbim şahit olsun ki;
Cenneti çalsam diyorum ..!
Huzur bulasın diye Cennetten bir parça alıp yüreğine koysam...
Bilirim ki bu benim Cehennemliğime... Seninde bana tutsaklığına sebeptir...
Yüreğimde şimşek gibi çakan isyankâr zamanlarımın bedelini ödüyorum şimdilerde...
Benim yargılanışım farklı olacak.!
Suçum sırf huzur bulasın diye Cennetten sana bir parça çalmak... Cezam kabulümdür…
Bir Kefene İki Can Sığdı ....!!!!
Beni benden iyi bilen yanım; senin günahlarınla beraber yanmaya razıyım Cehennemin keskin ayazında...
Meleklerle restleşirken âlem katında, tek meleğin “sen” olduğunu ilan edicem Mahşer halkına...
Gök kubbenin 7. katında - 77 millete - 77 dilden senin ismini haykırarak zikredicem ...
Özüme kelepçelenmiş, ruhuma işlenmiş, etimle kemiğim arasında yer etmiş, aldığım her nefesin derinliğine hükmeden varlık… Masumluğuna hüzün katan her varlık; benim günah defterimde imzama sebep olur…
