Seni IstanbuL'a emanet ediyorum ..

eLLya · Kasım 4, 2012

(...) Ummadigim zamanda korkularimla tanisdim . Oylesine sessiz sessiz sizdilarki icime farkinda olmadan kendimi kapdirdim . Kaygan zeminli korkularimin ustunde durmakdan yoruldugum zamanlarda

bir ses bekledim yanibasimda

bir fisilti yada ugultu . . ama hep yanildim ! Ne sesi cinladi kulaklarimda

nede bir sozu beliriverdi aklimin sen odalarinda . Ben kendime simsiki sarilsamda kendime bir turlu kendime yetemedim . Y A L N I Z D I M . Kendimi sensizlige alistirmak zorundaydim

evet alistirdim ; fakat orada da hep y a n i l d i m .. Iste asl'nda o zaman sana daha cok ihtiyacim varmis anladim . . Evet o zaman anladigim gibi . . Ihtiyac duyulan tek sey sen'din . Ama yokdun . .
Yalnizligimle

sessizligimle

sensizligimle .. Cirpinmakdan yoruldum ..
Ben her gece agiz kavgalarimi icimde bir firtina kopar seklinde sessizligime yapdim . .
Kan kusdum . . . M a t e m doldu yuregime ! Kanrevan yuregim hep seni ansada .. hep seni haykirsada icden ice . . Ozlemine bir hancer gibi sapladilar yuregime yuregime .. Karsi cikamadim .. Dermanim yokdu .. Tek sen'din derdime derman olan ... Peki ya sen nerdeydin ? Neler yapmakdaydin ?
Korkularimin ustune telaslar derken

benligimi kaybetmekden korkdum .. Ben sen olmusdum cunku

ben seninle yeniden dogmusdum .. Ve bir ah misali gibi t u k e n i y o r u m ..
Bir yanim eksik

bir yanim yarim
Seni IstanbuL'a emanet ediyorum ..

Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi

Seni IstanbuL'a emanet ediyorum ..

eLLya