Yorgun zamanlar biriktiriyorum büyülü bohçamda...
Yine seni özledim!
Ve ben seni özlemekten nefret ediyorum.
Üzerini örtmeye çalıştığım yerden hortluyor sun zamanın bir yerinde...
Ne vakit dinlensem, kendime gelsem, düşüyorsun gözlerime...
Sözlerin değiyor zamanıma,
Sesin dokunuyor ruhuma...
Ellerin dokunuyor yüreğime...
Bunlar düşünce düşüncelerime
Kendimden geÇiYorum...
Her defasında ölüyorum....
Ve böylesi zamanlarda sırtını dönüyor, küsüyor gerçeğim
Yalanın içinde debelenen bir zavallıya dönüşüyorum.
Anıların içinden çıkıp gerçeğin en keskin, en acılı şarkılarını mırıldanıyorsun.
Ve ben gittikçe tükeniyorum,
Dirhem dirhem azalıyorum...
Her defasında; bitti dediğim yerden doğuyor hüzünlerim...
Yaşlanan zamanlar birikiyor ömür haznemde...
Eskitemediğim bir özlemim var sana dair.
Her gün yeniden doğan bir SEN..
Her gece yeniden gözlerime düşen sevdam...
Her şey sana dair...
Sokaklar, gülüşler, insanlar...
Her şey sana dair...