R
Rüya Perisi
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Umudumun beni nasıl kandırdığını anlamadan
gölgemin odamın duvarlarında koyu görünmesiyle
kendimi sessizliğe manzara sandımufuklara aldırmadan
Seni bilmediğim ve beklemediğim zamanın içine bırakıp
keşkelerimi dile getiren bir aah çektim her seferine ayrılığa
Yürüdüğüm yollarda kendime yer kalmadan
bakir yıldızların hepsini avucuma toplayıp
etrafında parlamak istedim aklıma her düşüşünde. . .
Ben cesaretimin bahanesiz özlemiydim hiç bilmesen de.
Şu koskoca hayatta bir sen vardın herkese heyecanla anlattığım.
Düşüncelerime vuran ayazda sevilmeden üşürken
baharları da aldatmak varmış oysa çaresizliğinde yalnızlığın
İsyanların susup hüzün pınarlarının kuruduğu gönlümde
Sen vardın ey sevgili. . .
İşte bu yüzden her sabah bir başka doğuyordu günaydınıma güneş.
Bambaşka kokuyordu bahçemdeki çiçekler.
Pencereme konan o ürkek serçeler bile dile geliyordu.
Sen vardın ya ey sevgili
şehrin karmaşasına karışmış insanların gürültüsü bile
kulağımı okşayan bir melodide çınlıyordu.
Yan komşunun kavgalarına da gülüp geçiyordum artık.
Bakkal amcanın bayat ekmekleri de mis kokuyordu burnuma.
Manav ahmetin çürük domatesleri
salkımından yeni koparılmış gibi duruyordu adeta.
Ve o mahallemizin eli maşalı leyla ablası bile
şirin görünüyordu artık gözüme
Herşeyi kayıtsız sevdim ben sen varsın diye
Sen diye çektim nefesimi içime her saniye
geceyi alnından öptüm seni düşünerek
ve
usulca kapadım gözlerimi
sen rüyama gel diye dualar ederek . .
alıntı
gölgemin odamın duvarlarında koyu görünmesiyle
kendimi sessizliğe manzara sandımufuklara aldırmadan
Seni bilmediğim ve beklemediğim zamanın içine bırakıp
keşkelerimi dile getiren bir aah çektim her seferine ayrılığa
Yürüdüğüm yollarda kendime yer kalmadan
bakir yıldızların hepsini avucuma toplayıp
etrafında parlamak istedim aklıma her düşüşünde. . .
Ben cesaretimin bahanesiz özlemiydim hiç bilmesen de.
Şu koskoca hayatta bir sen vardın herkese heyecanla anlattığım.
Düşüncelerime vuran ayazda sevilmeden üşürken
baharları da aldatmak varmış oysa çaresizliğinde yalnızlığın
İsyanların susup hüzün pınarlarının kuruduğu gönlümde
Sen vardın ey sevgili. . .
İşte bu yüzden her sabah bir başka doğuyordu günaydınıma güneş.
Bambaşka kokuyordu bahçemdeki çiçekler.
Pencereme konan o ürkek serçeler bile dile geliyordu.
Sen vardın ya ey sevgili
şehrin karmaşasına karışmış insanların gürültüsü bile
kulağımı okşayan bir melodide çınlıyordu.
Yan komşunun kavgalarına da gülüp geçiyordum artık.
Bakkal amcanın bayat ekmekleri de mis kokuyordu burnuma.
Manav ahmetin çürük domatesleri
salkımından yeni koparılmış gibi duruyordu adeta.
Ve o mahallemizin eli maşalı leyla ablası bile
şirin görünüyordu artık gözüme
Herşeyi kayıtsız sevdim ben sen varsın diye
Sen diye çektim nefesimi içime her saniye
geceyi alnından öptüm seni düşünerek
ve
usulca kapadım gözlerimi
sen rüyama gel diye dualar ederek . .
alıntı