Seni bana sorsalar nasıl anlatırdım

Konu sahibi son olarak 1896 gün önce görüldü
Seni bana sorsalar nasıl anlatırdım diye düşündüm bu gece…
İliklerime kadar sana batmışken, nasıl dökebilirdim kelimeleri önlerine birer birer,
Acaba hangi cümleye layık bulup koyardım seni sözcüklerin arasına,
Ve anlatabilirdim onlara…
Öylesine kaybolmuşken derinliklerinde…
Ve öylesine kaybolmuşken ben sende,
Seni nasıl çıkarabilirdim dalgaların vurduğu kıyıya…
Hangi limana anlatabilirdim seni, limanım senken,
Hangi boş sığınakta yankılanabilirdi ismin,
Evim, sığınağım senken…
Sağanak yağmurlardan tek korunağım senken,
Hangi çatı altlarında dindirebilirdim o yaz yağmurlarını…
Üzerime yağan senken, ister miydim yağmurun durmasını…
Aslında belki her hareketimde seni kıpırdanıyorumdur bilmeden,
Bana sen dediklerinde gözlerimde dolan,
Sonra usulca yanaklarımdan akan yaşlarla seni ağlıyorumdur,
Ya da ne bileyim aklıma düştüğünde seni konuşuyorumdur
Boğazımda düğümlenen kelimelerle…
Gizliden gizliye…
Seni bana sorsalar anlatamazdım herhalde kimselere,
Belki de anlatmazdım,
Kimseler seni bilmesin diye…
 
Sakin bir sonbahar akşamıydı…
Nerden bilirdim o akşamın sabahına depremlerle uyanacağımı
Ve nerden bilirdim o depremlerin içimde derin hasarlar yaratacağını…
Sakin bir sonbahar akşamıydı…
Gökyüzü hiç olmadığı kadar berraktı,
Sokakta ne bir sarhoşun narası
Ne de arabaların korna sesi vardı.
Balkonlardan tüten sigara dumanlarının karıştığı,
Sakin bir sonbahar akşamıydı işte…
Şimdi ise;
Nefesimi kesen,
Yüreğimi üşüten,
Sert bir kış havası…
 
Geri