Senden bir tane daha yok bu dünyada
SENDEN BİRTANE DAHA YOK BU DÜNYADA
Küçük bir çocuktum.Beni gurbete attığınızda dertlerini zevk edinmeyi,zevksizliği ve kalleşliği hep o zaman öğrendim.Tüm bunların içinde en güzel olan sevgiyi ve sahibini buldum.
Gençliğimin en güzel yıllarıydı.Daha 16 yaşında ama hayata karamsar bakan, hiçbir şekilde yaşının vermiş olduğu çılgınlıkları yaşayamayan bir insandım.Nereden bilirdim bir sandalyenin hayatımı değiştireceğini.
Okuldan arkadaşların ısrarı üzerine bir cafeye gittim.Yandaki masada kalabalık bir grup vardı.İçeri girdiğim anda dikkatimi çekmişti.Kapının tam karşısında oturuyor,çay kaşığıyla oynuyordu.Arkadaşlarla onların tam karşısındaki masaya oturup muhabbet etmeye başladık.Tuvalete gitmek için ayağa kalktığımda onların masaya 1-2 kişi daha geldi.Geri geldiğimde sandalyem onun arkadaşı tarafından alınmıştı. Hiçbir şekilde birşey sormadan garsondan başka başka bir sandalye istedim.Tam o sırada ayağa kalkıp,kendi oturduğu sandalyeyi vererek,"buyur,ayakta kalma" dedi.Teşekkür ederek yerime oturdum ama kalbim yerinden çıkacak gibi çarpıyordu.Onlar kalktı, bu ise arkasına bakmadan gitti.Çok üzülmüştüm. İki dakika sonra garson gelip,elime bir not verdi.Kağıtta adının Umut olduğu ve telefon numarası yazıyordu.Aradım,buluşmak istedi, "tamam" dedim."Ben seni aksama ararım"dedi ve telefonu kapattım.Saat 19:00 olduğunda geldi.Beraber AŞIKLAR isminde bir çay bahçesine gittik.Hava soğuk olduğu için arabanın içinde oturduk.Elimi tuttu,gözlerimin içine bakarak "benimle çıkar mısın?"dediğinde beynimden aşağı kaynar su döküldü sandım.Arabadan inip orada bulunan söğüt ağacının altındaki masaya oturduk.Hava çok soğuktu ama onun bakışları havanın soğuğunu hissettirmiyordu. Ellerimi avucunun içine alarak,"üşümüşsün bebeğim"dediği an dünyanın durduğunu zannettim.
6 Haziran günü kapım çaldı.Kapıyı açtım.Elindeki şenpazeden dolayı yüzü görünmeyen ve yine elinde 15-20 tane birbirine bağlı kalpli balon olan biri duruyordu.Şenpazeyi indirdi,ağzında bir kağıt vardı.Kağıdı aldım.İçinde "elimdeki balonları al" yazıyordu.Balonları aldım, tekrar bir kağıt vardı avcunda,"şimdide şenpazeyi al" diyordu.Şenpazeyi kucağıma aldım,şenpazenin ağzında bir kağıt vardı,"gözlerini kapat,ellerini gömlekten içeri sok kalbimin üzerinde olan kağıdı al" yazıyordu.Gözlerimi kapadım,elimi gömlekten içeri sokarak, kalbinin bulunduğu tarafta bir kağıt buldum.Gözlerimi açtım.Kağıtta kocaman bir kalp resmi vardı ve altında;"BÖYLE SEVEN BİR KALP SENİN DOĞUM GÜNÜNÜ UNUTUR MU?DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUN AŞKIM"yazıyordu.Boynuna sarılıp hıçkıra hıçkıra ağladım.Kapıyı kapattı, yüzümü iki elinin arasına alıp, "bunları ağlaman için yapmadım" dediğinde, "doğum günümü hatırlayan tek insansın" dedim ve başımı göğsüne dayadım.Cebinden mavi bir kutu çıkarttı.İçinde iki tane alyans vardı.Yüzüğü parmağıma taktı ve "benimle evlenir misin?" dedi.Hiç düşünmeden evet dedim.Tam o sırada radyoda 'I will always love you' şarkısı çalıyordu.Dans ediyor, dünyayı umursamıyordum.
Her buluşmamızda başka giyinirdi ama kırmızı swith'ini çok severdim.Bundan sonra okuldan kendisinin alacağını ve o gelene kadar oradan ayrılmamamı söylerdi.Söz verdiği gibi hergün geliyor,eve kadar el ele yürüyorduk.Sonra birgün gelmedi.Oturduğu mahalleye gittim.Büyük bir kalabalık vardı.Orta yaşlı bir kadın "yaşama umudum,gözümün bebeğiydin oğlum" diye ağlıyordu.Kalabalığın içine girdim.Büyük bir masanın üzerinde duran bir tabut vardı.Tabutun baş ucunda resmini gördüm.Yanına gittim.Başımı tabutun üstüne koyarak,"burada yatan benim aslan yüreklim olamaz" dedim.Geri dön diye yalvardım.Söz birdaha okuldan sen gelene kadar ayrılmayacağım.Yalvardım,dön dediysemde beni dinlemedi.Annesi gözlerinin açık olduğunu söyledi."Yalvarırım, son bir kez yüzünü göreyim"dedim.Kefenin ucunu açtılar."Ben geldim deniz gözlüm" dedim.Sağ gözünden bir damla yaş geldi ve gözlerini kendi ellerimle kapattım.Sol kaşı patlamış, dudağının bir kenarıda yarılmıştı.İçim yanıyordu.Ellerimle dudağındaki kanı sildim,öptüm ve kefeni yüzüne örttüm.Nereden bilirdim benim istediğim siyah kazağı alırken bir kamyonun tekeri altında can vereceğini.
Şimdi ondan aklımda kalan;mavi gözleri, pırlanta kadar değerli kalbi ve bir trafik kazası.
Benim sevdiklerimin aklında kalan ise; kendini söğüt ağacına asan, üzerinde sevgilisinin aldığı siyah kazak olan, 17 yaşında bir kız ve sağ elinde bir not;"Allah'ın verdiği canı alacak kadar çok sevdim anne"
SENDEN BİRTANE DAHA YOK BU DÜNYADA
Küçük bir çocuktum.Beni gurbete attığınızda dertlerini zevk edinmeyi,zevksizliği ve kalleşliği hep o zaman öğrendim.Tüm bunların içinde en güzel olan sevgiyi ve sahibini buldum.
Gençliğimin en güzel yıllarıydı.Daha 16 yaşında ama hayata karamsar bakan, hiçbir şekilde yaşının vermiş olduğu çılgınlıkları yaşayamayan bir insandım.Nereden bilirdim bir sandalyenin hayatımı değiştireceğini.
Okuldan arkadaşların ısrarı üzerine bir cafeye gittim.Yandaki masada kalabalık bir grup vardı.İçeri girdiğim anda dikkatimi çekmişti.Kapının tam karşısında oturuyor,çay kaşığıyla oynuyordu.Arkadaşlarla onların tam karşısındaki masaya oturup muhabbet etmeye başladık.Tuvalete gitmek için ayağa kalktığımda onların masaya 1-2 kişi daha geldi.Geri geldiğimde sandalyem onun arkadaşı tarafından alınmıştı. Hiçbir şekilde birşey sormadan garsondan başka başka bir sandalye istedim.Tam o sırada ayağa kalkıp,kendi oturduğu sandalyeyi vererek,"buyur,ayakta kalma" dedi.Teşekkür ederek yerime oturdum ama kalbim yerinden çıkacak gibi çarpıyordu.Onlar kalktı, bu ise arkasına bakmadan gitti.Çok üzülmüştüm. İki dakika sonra garson gelip,elime bir not verdi.Kağıtta adının Umut olduğu ve telefon numarası yazıyordu.Aradım,buluşmak istedi, "tamam" dedim."Ben seni aksama ararım"dedi ve telefonu kapattım.Saat 19:00 olduğunda geldi.Beraber AŞIKLAR isminde bir çay bahçesine gittik.Hava soğuk olduğu için arabanın içinde oturduk.Elimi tuttu,gözlerimin içine bakarak "benimle çıkar mısın?"dediğinde beynimden aşağı kaynar su döküldü sandım.Arabadan inip orada bulunan söğüt ağacının altındaki masaya oturduk.Hava çok soğuktu ama onun bakışları havanın soğuğunu hissettirmiyordu. Ellerimi avucunun içine alarak,"üşümüşsün bebeğim"dediği an dünyanın durduğunu zannettim.
6 Haziran günü kapım çaldı.Kapıyı açtım.Elindeki şenpazeden dolayı yüzü görünmeyen ve yine elinde 15-20 tane birbirine bağlı kalpli balon olan biri duruyordu.Şenpazeyi indirdi,ağzında bir kağıt vardı.Kağıdı aldım.İçinde "elimdeki balonları al" yazıyordu.Balonları aldım, tekrar bir kağıt vardı avcunda,"şimdide şenpazeyi al" diyordu.Şenpazeyi kucağıma aldım,şenpazenin ağzında bir kağıt vardı,"gözlerini kapat,ellerini gömlekten içeri sok kalbimin üzerinde olan kağıdı al" yazıyordu.Gözlerimi kapadım,elimi gömlekten içeri sokarak, kalbinin bulunduğu tarafta bir kağıt buldum.Gözlerimi açtım.Kağıtta kocaman bir kalp resmi vardı ve altında;"BÖYLE SEVEN BİR KALP SENİN DOĞUM GÜNÜNÜ UNUTUR MU?DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUN AŞKIM"yazıyordu.Boynuna sarılıp hıçkıra hıçkıra ağladım.Kapıyı kapattı, yüzümü iki elinin arasına alıp, "bunları ağlaman için yapmadım" dediğinde, "doğum günümü hatırlayan tek insansın" dedim ve başımı göğsüne dayadım.Cebinden mavi bir kutu çıkarttı.İçinde iki tane alyans vardı.Yüzüğü parmağıma taktı ve "benimle evlenir misin?" dedi.Hiç düşünmeden evet dedim.Tam o sırada radyoda 'I will always love you' şarkısı çalıyordu.Dans ediyor, dünyayı umursamıyordum.
Her buluşmamızda başka giyinirdi ama kırmızı swith'ini çok severdim.Bundan sonra okuldan kendisinin alacağını ve o gelene kadar oradan ayrılmamamı söylerdi.Söz verdiği gibi hergün geliyor,eve kadar el ele yürüyorduk.Sonra birgün gelmedi.Oturduğu mahalleye gittim.Büyük bir kalabalık vardı.Orta yaşlı bir kadın "yaşama umudum,gözümün bebeğiydin oğlum" diye ağlıyordu.Kalabalığın içine girdim.Büyük bir masanın üzerinde duran bir tabut vardı.Tabutun baş ucunda resmini gördüm.Yanına gittim.Başımı tabutun üstüne koyarak,"burada yatan benim aslan yüreklim olamaz" dedim.Geri dön diye yalvardım.Söz birdaha okuldan sen gelene kadar ayrılmayacağım.Yalvardım,dön dediysemde beni dinlemedi.Annesi gözlerinin açık olduğunu söyledi."Yalvarırım, son bir kez yüzünü göreyim"dedim.Kefenin ucunu açtılar."Ben geldim deniz gözlüm" dedim.Sağ gözünden bir damla yaş geldi ve gözlerini kendi ellerimle kapattım.Sol kaşı patlamış, dudağının bir kenarıda yarılmıştı.İçim yanıyordu.Ellerimle dudağındaki kanı sildim,öptüm ve kefeni yüzüne örttüm.Nereden bilirdim benim istediğim siyah kazağı alırken bir kamyonun tekeri altında can vereceğini.
Şimdi ondan aklımda kalan;mavi gözleri, pırlanta kadar değerli kalbi ve bir trafik kazası.
Benim sevdiklerimin aklında kalan ise; kendini söğüt ağacına asan, üzerinde sevgilisinin aldığı siyah kazak olan, 17 yaşında bir kız ve sağ elinde bir not;"Allah'ın verdiği canı alacak kadar çok sevdim anne"