Abaris
Elmas Üye
-
- Katılım
- Mayıs 24, 2016
-
- Mesajlar
- 37,867
-
- Tepkime puanı
- 3,894
-
- Puanları
- 353
Senle ısındım geceye…senle sevdim gecenin en koyu tonunu..senle sevdim ay ışığında saklanan gökyüzünü… sende sevdim zifiri karanlık vakitleri…sende sevdim geç geç uyuyup , gün aymadan uyanmayı…
Sende sevdim bu sehri.. simitcisini, boyacısını , karton toplayıcısını , mendil satan
çocuklarını…
Sende sevdim caddesini , sokağını..sende sevdim dağını , tepesini ,denizini.
Senle öğrendim çıplak ayak yürümeyi..sende öğrendim ateşde yanmayı..küllerinden doğmayı.
Senle sevdim kendimi , sacimı , sakalımı , huysuzluğumu, gülüşümü, gözümün kahvesini, parmak aralarımı…
Sende öğrendim hala bu dünyanın sevilebilir yanları olduğunu..sende öğrendim aslinda sözlerin , en uzum şiirlerin , harflerden değilde yüzlerden olduğunu , sende öğrendim aslinda en güzel renklerin gökkuşagında değilde bakışlarda olduğunu.
Senle alıştım keskinliklerime….senle sevdim kıyılarımı…senle anladım parçalarımın aslında hala bir bütün olduğunu…senle öğrendim söylenmemiş kelimelerin olduğunu…sende öğrendim umutu, inanmayı , duayı , beklemeyi ,sabretmeyi ,
vazgeçmemeyi…
Sende durdum…sende duruldum…sende sadeleştim…
Sende farkettim kokumu…sende çocuklaşdım…sende büyüdüm..senle tamamladım eksiklerimi…sende buldum yitirdiklerimi….
Senle öğrendim asla yalnız olmadığımı…
Sende sevdim bu sehri.. simitcisini, boyacısını , karton toplayıcısını , mendil satan
çocuklarını…
Sende sevdim caddesini , sokağını..sende sevdim dağını , tepesini ,denizini.
Senle öğrendim çıplak ayak yürümeyi..sende öğrendim ateşde yanmayı..küllerinden doğmayı.
Senle sevdim kendimi , sacimı , sakalımı , huysuzluğumu, gülüşümü, gözümün kahvesini, parmak aralarımı…
Sende öğrendim hala bu dünyanın sevilebilir yanları olduğunu..sende öğrendim aslinda sözlerin , en uzum şiirlerin , harflerden değilde yüzlerden olduğunu , sende öğrendim aslinda en güzel renklerin gökkuşagında değilde bakışlarda olduğunu.
Senle alıştım keskinliklerime….senle sevdim kıyılarımı…senle anladım parçalarımın aslında hala bir bütün olduğunu…senle öğrendim söylenmemiş kelimelerin olduğunu…sende öğrendim umutu, inanmayı , duayı , beklemeyi ,sabretmeyi ,
vazgeçmemeyi…
Sende durdum…sende duruldum…sende sadeleştim…
Sende farkettim kokumu…sende çocuklaşdım…sende büyüdüm..senle tamamladım eksiklerimi…sende buldum yitirdiklerimi….
Senle öğrendim asla yalnız olmadığımı…