M
Myself
Ziyaretçi
Ziyaretçi
intihar diyorum da rabbim elbette en iyisini sen bilirsin,
sence hangi yöntem?
dedim durdum..
önce bir an düşündüm ve dedim,
bir an önce olsun
ne olacaksa
çok sabırsızım
bilirsiniz dayanamam
hemen olsun lütfen
hepinize bir ömür mühlet...
ki bunu dediğim an artık ağlamak bitmiştir,
sen gözlerimde canlanmaya başlamış
ben öyle gözyaşı siler gibi dokunmak istemişimdir,
geçen süre içinde
bir takım şeyler yaşanmış, bir olay gelişmiştir.
bir anlık ihmalsizliğim,
ve gerçekleştim...
demek gibidir olay ve olay saati hep buçukludur...
örneğin saat on iki buçuk, ikimizi gösterir,
ve ne yöne gittiğimizi....
sonra çekip gidilmek istenmiştir,
açılan çekmece de ele geçirilen bir adet silah
şakağa dayandığında
çekilmiştir köşesine yalnızlık ve izlemeye başlamıştır çaresizliği.
kayda geçirilmiştir,
ne zaman bir silah dayansa şakağa bundan sonra,
ölüm kapıya dayanır,
kimse açamaz...
kapalı kapıların arkasında yabancı bir ölüm ile,
bütün anlaşma sağlanmıştır zaten..
ta ki,
bozuluncaya dek.
bütün anlaşmalar bozuluncaya kadar sağlanır da zaten..
bu anlaşma ve anlaşamadık yalanları arasında
oysa
bilmiyorum sandın ayaklarımı yerden kestikten sonra,
parmaklarımı elimden
ve damarlarımı bağlarından keseceğini..
bilmiyorum sandın,
bil,
bilerek
bunu sen yapıyorsun diye
gülerek
izin verdim...
sonra, açılmayan bir kapı gibi ateş ettiklerinde iki el
iki el sonrasında kalbim kırılınca gördüler,
sarılmış halde ikimizi,
bir bademin kabuğu gibi kırılınca kalbim,
gördüler...
şimdi nerede görülse bir kabuğun içinde ikiz badem
adımız geçer..
diye düşündüm bir an...
belki..
bir intihardı, bir kaç gün sonra evimde bulundum,
sonra gömdüler öldüm,
ve evimin tabanı değil artık, tavanı tahta...
ve susma
ve sana kalsın miras gibi bu ah...
diye bir an düşündüm,
ve düşünmeye devam ettim...
şöyle ki,
başka yere gittim bu gece, uzağa gittim, çok uzağa bir kemik gibi gittim,
yalnızlık adında bir köpek, dişlerinin arasında geri getirdi...
varsa bir uzak sende git,
al bu ellerimi de vereyim, zaten ne zamandır kullanmıyorum,
git oraya hadi ellerimi salla ve beni çağır,
kendimden geçer gelirim belki...
ah ki,
ölmeden önce sordum bir kez daha sorayım,
şimdi komaya girercesine içmek diyorum,
yine de en iyisini sen bilirsin rabbim,
hangi şarap?
daha hızlı karışır kanıma..
ve sen yine akrebin kuzey yönü
gel al gel...
bu kez sabra....
Gökhan İNESİ
sence hangi yöntem?
dedim durdum..
önce bir an düşündüm ve dedim,
bir an önce olsun
ne olacaksa
çok sabırsızım
bilirsiniz dayanamam
hemen olsun lütfen
hepinize bir ömür mühlet...
ki bunu dediğim an artık ağlamak bitmiştir,
sen gözlerimde canlanmaya başlamış
ben öyle gözyaşı siler gibi dokunmak istemişimdir,
geçen süre içinde
bir takım şeyler yaşanmış, bir olay gelişmiştir.
bir anlık ihmalsizliğim,
ve gerçekleştim...
demek gibidir olay ve olay saati hep buçukludur...
örneğin saat on iki buçuk, ikimizi gösterir,
ve ne yöne gittiğimizi....
sonra çekip gidilmek istenmiştir,
açılan çekmece de ele geçirilen bir adet silah
şakağa dayandığında
çekilmiştir köşesine yalnızlık ve izlemeye başlamıştır çaresizliği.
kayda geçirilmiştir,
ne zaman bir silah dayansa şakağa bundan sonra,
ölüm kapıya dayanır,
kimse açamaz...
kapalı kapıların arkasında yabancı bir ölüm ile,
bütün anlaşma sağlanmıştır zaten..
ta ki,
bozuluncaya dek.
bütün anlaşmalar bozuluncaya kadar sağlanır da zaten..
bu anlaşma ve anlaşamadık yalanları arasında
oysa
bilmiyorum sandın ayaklarımı yerden kestikten sonra,
parmaklarımı elimden
ve damarlarımı bağlarından keseceğini..
bilmiyorum sandın,
bil,
bilerek
bunu sen yapıyorsun diye
gülerek
izin verdim...
sonra, açılmayan bir kapı gibi ateş ettiklerinde iki el
iki el sonrasında kalbim kırılınca gördüler,
sarılmış halde ikimizi,
bir bademin kabuğu gibi kırılınca kalbim,
gördüler...
şimdi nerede görülse bir kabuğun içinde ikiz badem
adımız geçer..
diye düşündüm bir an...
belki..
bir intihardı, bir kaç gün sonra evimde bulundum,
sonra gömdüler öldüm,
ve evimin tabanı değil artık, tavanı tahta...
ve susma
ve sana kalsın miras gibi bu ah...
diye bir an düşündüm,
ve düşünmeye devam ettim...
şöyle ki,
başka yere gittim bu gece, uzağa gittim, çok uzağa bir kemik gibi gittim,
yalnızlık adında bir köpek, dişlerinin arasında geri getirdi...
varsa bir uzak sende git,
al bu ellerimi de vereyim, zaten ne zamandır kullanmıyorum,
git oraya hadi ellerimi salla ve beni çağır,
kendimden geçer gelirim belki...
ah ki,
ölmeden önce sordum bir kez daha sorayım,
şimdi komaya girercesine içmek diyorum,
yine de en iyisini sen bilirsin rabbim,
hangi şarap?
daha hızlı karışır kanıma..
ve sen yine akrebin kuzey yönü
gel al gel...
bu kez sabra....
Gökhan İNESİ