Sen...

Konu sahibi son olarak 1679 gün önce görüldü
Bir çıkmazın içindeyim sanki elimi nereye atsam yanıyor

Yar duymuş da sevdiğimi bilmiyor ki içim yanıyor..

Bir volkan gibi gönül ne yapsam sönmüyor yangını

Ne bir teselli istiyor nede yarsız, canansız bir yarını



Yollara vurmuşum da şu yaralı gönlümü

Ne yolcu anlıyor halimden ne de hancı

Bir yoldaş bulupta dertleşmek istemem

Yeter ki yar sıkılmasın sıkılsın bu beden...



Daha ne yapayım sevdiğim sana

Her an seni düşünmeden duramıyorum

Daha ne söyleyeyim ey sevdiğim sana

Bir an olsun adını haykırmadan yapamıyorum



Bahar gelmiş yaz gelmiş sensiz neyime

Sensiz bu hayat neyime sensiz bu can neyime

Gülüme ulaştırmayan hayat veren su neyime

Sensiz aldığım nefes, sensiz olan kalbim neyime



Nasıl anlamadım nasıl görmedim sevdiğim seni

Nasıl da kör olmuş bu yüreğim görmemiş seni

Ve neden ki gönül yanlış bir güle yönelmiş de

Aldanmış kanmış sana benzeyen yaban bir güle



Sevmek bir süreçmiş seninle başlayan seninle biten

Girdiğim her yol sen çaldığım her kapı sen

Her adımda seninle başlayan adım sesleri

Adını dağlara haykırdığım gül sen yürekten çıkan söz sen

Muhammet Ali Özcan
 
Geri