Sen virgülsün, ben ünlem.

Konu sahibi son olarak 152 gün önce görüldü
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Davetsiz gelen misafir gibiydi aşk.
Üzerine nasıl da oturmuş.
Nasıl da yakışmış!
Olacakları önceden gösterir gibiydin.
Gidişim de ihtişamlı olacak der gibiydin!
Sorgulamaya vakit bulamadı ki şerefsiz kalbim!
Ne bilsin, yiyeceği dikişleri.
Sonra duydum,
içime düştü demişsin!
Oysa içime düştüğünden habersizdin.
Sonra yağmur felan da yoktu ortada.
Ama nasıl düşmüşlük, gel de gör.
İçim bir b’aşk’a sırılsıklam oldu sana!
Bana neler oluyor böyle bilemiyorum.
Ama sana,
Sana neler ‘ölüyor’ içimde bir bilsen.
Nefes alamıyorum.
Nefes alamıyorum virgüllerim eksik!
Nefes alamıyorum virgüllerden sonrası eksik!
Nefes alamıyorum virgülden sonra geçmiyor adın!
Bitmiyor ulan bu yangın!
Koca şehrin ırzına geçtin!
Bana gelince lal kesildin!
İkinci el eşya değil ki hislerim,
Alıcısı olmaz, yapma!
Virgüllerden sonra yoksan eğer!
Hangi cümlenin sonuna ünlem olurum şimdi ben?
Gitme diye sancılı cümleler kuramam ben!
Doğuma girecek gibi acıya doyamam ben!
Yapma!
Giydiremem dilime küfürleri,
Giyemem bir başka kadının tenini.
Gitme,
Gitme,
Bir daha gitme dedirtme!

Rüzgar.
 
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Geri