Sen tuvalimde gökkuşağının cümle rengi...

Konu sahibi son olarak 1894 gün önce görüldü
yepromatikmeyhane3ig0.jpg




Sen tuvalimde gökkuşağının cümle rengi...

Sen gözlerimde en keskin ışığı güneşin...Sen alaca gecelerimin tek parlak yıldızı yakamoz misali...Sen karakış ayazlarında içimi ısıtan samyeli...Sen hayatın saçlarını yakalayan ellerim...Sen yeniden doğuran beni uçuruma 5 kala...Sen içimin gülen yüzü...Sen geleceğe umutla bakan gözlerim... Sen yanağımdaki beyaz papatya güne gülümseyen...Sen hayatı yeniden keşfettiğim...Sen hayal etmeye cesaret edemediğim...Sen rüyalarımın masal kahramanı...Sen mutluluğun en paha biçilmez resmi...Sen ki; aşkın yetmişiki dildeki tek karşılığı...!

 
Desem ki vakitlerden bir Nisan akşamıdır,
Rüzgârların en ferahlatıcısı senden esiyor,
Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini,
Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim,
Senden kopardım çiçeklerin en solmazını,
Toprakların en bereketlisini sende sürdüm,
Sende tattım yemişlerin cümlesini.
Desem ki sen benim için,
Hava kadar lazım,
Ekmek kadar mübarek,
Su gibi aziz bir şeysin;
Nimettensin, nimettensin!
Desem ki...
İnan bana sevgilim inan,
Evimde şenliksin, bahçemde bahar;
Ve soframda en eski şarap.
Ben sende yaşıyorum,
Sen bende hüküm sürmektesin.
Bırak ben söyleyeyim güzelliğini,
Rüzgârlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber.
Günlerden sonra bir gün,
Şayet sesimi farkedemezsen,
Rüzgârların, nehirlerin, kuşların sesinden,
Bil ki ölmüşüm.
Fakat yine üzülme, müsterih ol;
Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini,
Ve neden sonra
Tekrar duyduğun gün sesimi gökkubbede,
Hatırla ki mahşer günüdür
Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum.

CAHİT SITKI TARANCI
 
Geri