Sen,Sen,Sen…

Çıkıp tepelerde bağırmıyorum,
Sesimi noktalarla , virgüllerle yükseltiyorum!
Ama en çok ünlemlerle…
Çünkü ne zaman sana özlemim çıldırsa,
Bir tek ünlemler çıkabiliyor benimle başa!
Kızmıyorumki sana, artık sitemi de bıraktım,
Özmlekte günah değil ya,
Özlüyorum işte ne yapayım…
Anılar kayıpların anıtı mıdır?
Yoksa özlemlerin taşma noktası mı?
Öyle çok özledim ki seni!
Bil ki, bende hâlâ senin izlerin hâkim…
Senin gülüşün tebessümüm,
Senin hüznün gözyaşım…
İşte böyleyim bu aralar
Sen ne haldesin can yoldaşım?
Senin omzundan ayrı, senin düşünle düşmekteyim uykuya,
Kaç zamandır kayıbım, hiç baktın mı o kör kuyuya?
Elimden son silahım az önce düştü,
Yine seni karaladım o beyaz kağıtlara…
Allah aşkına ses ver, gelecek misin beni bulmaya?​