Beste: Münir Nurettin Selçuk
Güfte: İsmet Bozdağ
Güfte: İsmet Bozdağ
Sen şarkı soylediğin zaman, mevsimler değişir gibi kımıldardı içim. Dudaklarında doğardı şafaklar ve güneşler. Geçerdi gözlerimden öyle kızlar ki, fecirden kadehlerle nağme içmişler, sen şarkı söylediğin zaman. Ne kadar gençti dünya ve ne güzeldi bahar sabahlarının rahatlığı içimizde..
Bir ses ki, sükûn ve sonsuzluk. Bir ses ki, hayat olmuştu bizde, sen şarkı söylediğin zaman.. Bahar içinde âlem, bahtiyardı can.
Bir hilkat sabahı ki, her şey beyazdı. Bir vazgeçiş senden gayrı her şeyden. Öyle bir an ki, hayata doyulmazdı sen şarkı söylediğin zaman.
Öyle bir an ki, hayata doyulmazdı sen şarkı söylediğin zaman.