Sen olmayınca!..

Konu sahibi son olarak 1886 gün önce görüldü
Sen olmayınca!..




Bugün hiç tadım tuzum yok, üstelik çok huysuzum,

Tedirginim huzursuzum, yanımda sen olmayınca!..
 
Züleyha Yusuf’a bir mektup yazmaya başlayınca
“Yusuf “diye başlardı, ”Yusuf ” diye biterdi.
Gördü ki hitaptan öteye geçemezdi.
Anladı ki aşkın namesinde ser-nameden öte kelam yok.
Ve Züleyha’nın lügatinde “Yusuf”tan öte sözcük yok.
 
Farksızdı sonu olmayan bir girdapta kaybolup gitmek, seni sevmekle...

Öyle büyük ve derindi ki verdiğin huzur; eşsizdi, sonsuzluk kadar büyük...

Sadece kapılmıştım sana, çaresizce...

Yaşıyor muydum seni sahiden, yoksa hayalden mi ibarettin?..

Çoğu kez inanamıyordum...

Gözlerimi açtığımda her sabah, yanımda görmek seni,
"Günaydın" dediğini duymak,
Hissetmek o sıcacık kalbinin 'tıp tıplarını',
En büyük mutluluk sebebimdi...

Vardın evet!..

"Yar"dın...

Şimdiyse yokluğun, yokluğum oluyor.

Girdabın sonuna varmaktan korka korka, tükeniyorum.

Bak, ne diyorum?..

Gelsen artık?..
 
sevgili.jpg
 
nerdeyim.png


Bugün kitap izledim, film okudum,
Yemek dinledim, müzik yedim.
Aklım sendeydi yine,
Hiçbir şeyi doğru yapamadım...
Şaşkınım...

 
Geri