"Sen benim şehrimdeki bütün sokaklarin adı.."

Konu sahibi son olarak 2428 gün önce görüldü
Bak sana diyorum! Bu sokaklar bizim için var. Seninle el ele yürümek için. Seni sinir edip yalandan elimi bırakmaya çalışasın diye. Bütün bitkiler biz nefes alabilelim diye var. Ve “öpüşmek için telefon kulübeleri…” İkimiz sarılırsak “bir” oluruz; buna inan… Bırak biz yaramaz çocuklar olalım seninle. Nasılsa bitecek aldığımız nefes. Ama seninle bitsin her şey; seninle başladığı gibi… Yorulursak uyuruz çimden halılarda. Bir tek ayrılığa gelemem. Sen hep benimle kal. Gündüz güneşim gece mehtabım ol. Benden ol, bizden ol… Velhasılıkelam sen gel hep sol yanımda ol…
 
Söyleyeceğimiz çok şey var aslında ama üşeniyoruz. Ve çok sıkıldık. Önceleri müthiş bir hevesle acılarımızı paylaşacak insan ararken etrafımızda, şimdi kimseler soru sormasın istiyoruz. Sorduklarında ise yakınlık derecesine göre hayat ya da boşver diye cevap verip susuyoruz. Söyleyecek şeyimiz olmadığından değil, söyleyecek çok şeyimiz var aslında ama bugüne kadar anlattıklarımız hiçbir işe yaramadığından konuşmak istemiyoruz.
 
sen, gece başımın kenarına koyduğum bardaktaki su. uyandım bak uykumdan, susamışım sana deli gibi.

anla iste adam, bakma yüzüme öyle.

başım hafif öne eğik , göremiyorum kendimi ama
yanaklarim da pembelesmistir kesin. yine terlemis avuçlarımın içi.

anla iste adam, bakma yüzüme öyle.

ben şimdi, cemal sureya misali
kalbim diyorum, kalbim...

gülümsüyorsun su an, biliyorum. bir öpücük alacağım var, o Gülüşünden.
sonra bir ömürlük alacaklarim var, ama sonra. sakın sorma simdi, kapanmaz çenem.

hadi durma gel,
ruzgar esiyor burda. saclarim biraz daginik, senin parmaklarini ariyor.
hadi.
 
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Güvercinler güneşten bir sessizliği biriktiriyor

Ben seni düşünüyorum seni
Hani tıpkı o ilk günlerdeki gibi
Kalbim diyorum kalbim
Daha dün tezgâhtan çıkmış bir su sayacı gibi
Aşkı anılar besliyor düşler kadar
Bu yüzden diyorum ki aşk eskidikçe aşktır
Sevgi eskidikçe sevgi.

Günümüz ekmeğimiz, türkümüz
Çoluğumuz çocuğumuz
Binalar yan yana yükselip gidiyor
Vapurların ağzı köpük içinde
Uzaklarda ne kapılar açılıyor
Trenin biri bir istasyona varıyor
Ordan çıkıyor biri.

Her şey biliyor her şey
Sen biliyor musun bakalım
Seni nice sevdiğimi?
Üstüne titrrediğimi?

Geldiğimi?
Gittiğimi

Hadi!

Cemal SÜREYA
 
[YOUTUBE]gQzC7yaD7n0[/YOUTUBE]

Gel de bir gör şu halimi kullar içinde.
Yeşermez bahçem, kapanmaz yaram zaman içinde...
 
“Bu dünya soğuk

Rüzgâr genelde ters yöne eser
Limon ağaçları kurur
Bahaneler hep hazır
Güzel günler çabuk geçer
İçimiz hep bir hoşçakal ülkesi”
 
:cici:

801d47635030cee1b44aa18abbb67a39.gif
 
İkimizde acemi birer aşıktık o zamanlar
Sen yollarda eski bir aşka ağlıyordun
Bense kendimi usta sanıyordum bu işlerde
Ve yağmur gibi akıp giden yıllardan
Geriye ne kaldığını bilmiyordum seni tanıyana kadar
Ama farkındaydım yinede
Ne zaman seninle olsam
Tanıdık bir kuş cıvıltısıyla uyanırdım her sabah
Şimdiyse kırılgan mektuplar yazıyorum
Hangi adrese göndereceğimi bile bilmeden
Malumun olsun ben sende ülkemi sevdim
Hüzün dolu yağmurlarla taşan boynu bükük nehirleri
Ben sende yolları sevdim
Dallarına hiçbir kuşun konmaya bile yanaşmadığı ağaçlarla
Kaplı yolları
İkimizde acemi birer aşıktık aslında
Ne yapacağımızı bilmeden serseri dolaşırdık yollarda

Ben sende ülkemi sevdim
Hüzün dolu yağmurları
Mor kanatlı turnaları yar...

Ben sende rüzgarı sevdim
Alıp götüren yılları
Saklı kalan umutları yar...
 
söyleyeceğim her şeyi biliyorsun artık. neye kızacağımı, üzülünce nasıl davrandığımı, huzurluyken yüzüme yayılan gülümsemeyi, tedirginken kuracağım cümleleri.. biliyorsun beni artık, ruhumu, yaralarımı, hayallerimi ve ben de seni biliyorum aynı şekilde. nasıl bu kadar bağlandık nasıl ait olduk birbirimize bilmiyorum lakin bana çok büyük kötülük ettin.

artık sensiz ben bir hiçim...
 
"gelirsen yolum genişler, gelmezsen hayalini severim. yanmaktan korkmam. ben bu aşka, sağ çıktığım yerlerden geldim."
murathan mungan
 
Sana geldim Sona
Sen de yeryüzüdür gökte bulan
Ey Suların sonsuzluğu
Bakışlarım demir atsın gözlerinin limanına
Fırtınalara yorgun yüreğim ; Sana
Bütün Sabahlarım sesinde ağarsin
Keder tırmanmasın yüzüme bir daha;Sarmaşık gibi;
Öpüşlerin damlasın çöl dudaklarıma
Biliyorum; Yüreğim durgun sudur; dindiğim
Korku kıyılarımı sildiğim
Sana geldim
Sustum ve yumdum
İki damla ateş düşürdün gözlerime
Al uslandır korsan bedenimi
Gece kanat çırpsın parmaklarımda
Birbirimizden kaçıracak yerimiz kalmasın
Birleşsin yağmur soylu ellerimiz
Bırak öpüşlerim ağzını kapatsın
Uzun uzadıya susarak kalalım birbirimizde
Sabaha söyleceyek Söz bırakmayalım
Köpekler gibi havlayan acılarımız sussun
Sevda çözmesin kendini bizden
Sularca gülüşelim
Yüreğim alıkoysun gitmelerimi
Sona geldim Sana !!
 
Doğru konuşmak gerekirse ben çok özlüyorum.
Her şarkıda sen, her şiirde sen sokakta her köşe başı sen.
Unutmak mümkün mü seni?
 
Hiçbir zaman çok uzağa gidemedim gittiğimi sandığımı zamanlarda bile sende kaldığımı bir arpa boyu kadar bile yol alamadığımın farkına hep sonradan vardım.
 
“şunu iyi bilin ki; gösteriş budalası insanlardan, gösterişli laflardan, gösterişin kendisinden, hiç hoşlanmam, bu bir. Kibirden, kendini beğenmişlikten, bütün bu dağları ben yarattım havalarından, süslü kişiliklerden nefret ederim, bu iki. Yalakalardan, yalakalıktan, yalakaca edilmiş laflardan ve davranışlardan da nefret ederim bu üç. Dördüncüsü, gerçeği, içtenliği, samimiyeti çok severim. Ve Dostoyevski'nin dediği gibi: gerçeğin, her şeyin üstünde, zavallı egolarımızın bile üstünde tutulmasını isterim.”

Zeki Demirkubuz, Yeraltı
 
her şeyden öte dostluğunu, arkadaşlığını arıyor; özlüyorum.
 
Ben eski günleri çok özlüyorum günlük.
dönemeyeceğimi biliyorum ve artık yaşamaktan sıkıldım galiba sanırsam.
 
[YOUTUBE]VjEG2eZSlzk[/YOUTUBE]

Duygularımı anlatan o güzel şarkı da burda kalsın.
 
[YOUTUBE]oNM4H2Elxro[/YOUTUBE]

ilk senelerimizde ne dinlerdik gönderirdik birbirimize bu şarkıyı.
rastgele açıldı youtubeda.
hüzünlendim bak yine...
 
Uzun uzun anlatılmaz tek bildiğim sen aşksın...
 
Bazen de yalnız kalmaktır mutluluk benim için. İnsanların sahte yüzlerini görüp onlardan uzaklaşmaktır. İçimdeki zehirdir, dinlediğim müziktir. Ya da yağmurda yürümektir mutluluk. Hele ki geceleri. Kimse yokken, sokaklar boşken. Hem hangi deli çıkar ki gece yağan yağmurda dışarı?

Ya da hayal kurmaktır mutluluk. Uzanamadığım, dokunamadığım birini düşünmek, onun sıcaklığı ile ısınmaya çalışmak.
Yolda yürürken hiç tanımadığım birinin bana gülümsemesidir kimi zaman. İnsanların içindeki o kaybolan ışığı görmektir.

En kaybolmuş anında hiç ummadığın bir insanın tatlı sözleridir, küçük sürprizlerdir.

Ama en büyük mutsuzluk nedir biliyor musun anonim?
Bu söylediklerimin insanın gözünde basit olması, buna rağmen hiç birinin olmamasıdır…
 
Geri