-
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
ŞékérLî ЧâLânLârImIz VârdI Єn Çøk ßîrbîrîmîzé SőyLéméyi Sévérdîk
- Kullanıcı ~melek~
- Başlangıç tarihi
- - Üye Günlüğü
~melek~
Üye
- Katılım
- Eylül 27, 2013
- Mesajlar
- 256
- Tepkime puanı
- 0
- Puanları
- 266
- Yaş
- 28
Donuk gözlerinde yitirmişti
Bütün anlamını hayat.
Buz tutan bedenin
Yanık ağıtlarıydı;
Arşa dayanan feryat.
Nefesinin sıcaklığı değildi belki
Yüreğimde yanan ateş
Kavrulan yüreğimi
Soğutmadı gözlerimdeki yaş.
Dudak büklümlerinden
Çıkan iki kelime;
Soğuk anlamsız ve ayyaş.
Bizi ayıran ölüm değildi.
Ölüm;
Gözlerimizden öpmüştü bizi
Veda anı hiç gelmedi.
Kan çanağı gözlerimizi
Hiç kimseler görmedi
Göremedi.
Alıntı
Bütün anlamını hayat.
Buz tutan bedenin
Yanık ağıtlarıydı;
Arşa dayanan feryat.
Nefesinin sıcaklığı değildi belki
Yüreğimde yanan ateş
Kavrulan yüreğimi
Soğutmadı gözlerimdeki yaş.
Dudak büklümlerinden
Çıkan iki kelime;
Soğuk anlamsız ve ayyaş.
Bizi ayıran ölüm değildi.
Ölüm;
Gözlerimizden öpmüştü bizi
Veda anı hiç gelmedi.
Kan çanağı gözlerimizi
Hiç kimseler görmedi
Göremedi.
Alıntı
~melek~
Üye
- Katılım
- Eylül 27, 2013
- Mesajlar
- 256
- Tepkime puanı
- 0
- Puanları
- 266
- Yaş
- 28
Dalgın gözlerde fırtınalar
Sonbahar yapraklarını savurur
Hüzün yüklü bulutların
Sicim sicim akar yağmurları.
Her aşkın bittiği anda
Yıldızını söndürür zaman
İçimizde daralan tünel
Yokedemez ışığı ucunda.
Nice aşklar yaşandı evrende
Fırtınası dinmez sanılan
Nice sevgililerin gönlünde
Sönmeyen korlar küllendi.
Birşeyler yokolurken içimizde
Birşeyler canlanır yüreğimizde
Ilık ılık esen rüzgârların
Bilinmez dönüşü fırtınalara.
Yaşanacaksa yaşanır aşklar
Hiçbirşey olamaz engel
Yaşamın duraklarında saklıdır
Ansızın karşılaştığımız sevdalar.
Ahmet TIĞLI
Sonbahar yapraklarını savurur
Hüzün yüklü bulutların
Sicim sicim akar yağmurları.
Her aşkın bittiği anda
Yıldızını söndürür zaman
İçimizde daralan tünel
Yokedemez ışığı ucunda.
Nice aşklar yaşandı evrende
Fırtınası dinmez sanılan
Nice sevgililerin gönlünde
Sönmeyen korlar küllendi.
Birşeyler yokolurken içimizde
Birşeyler canlanır yüreğimizde
Ilık ılık esen rüzgârların
Bilinmez dönüşü fırtınalara.
Yaşanacaksa yaşanır aşklar
Hiçbirşey olamaz engel
Yaşamın duraklarında saklıdır
Ansızın karşılaştığımız sevdalar.
Ahmet TIĞLI
~melek~
Üye
- Katılım
- Eylül 27, 2013
- Mesajlar
- 256
- Tepkime puanı
- 0
- Puanları
- 266
- Yaş
- 28
Çözümsüz bir karmaşa gibi her şey
Yaşıyorum ama anlamı yok yaşadıklarımın
Bir girdaba girmişim çözümsüz sorularla harcıyorum zamanı…
Yorulan benim
Yoran benim…
Geceye emanet ediyorum
Cinsiyetsiz ve kalpsiz kelimelerimi
Her birinde ayrı bir sitem
Her birinde ayrı bir öfke.
Çözümü zor
Anlamı olmayan sözler bırakıyorum
Arkamda bıraktığım adımlarıma…
Kan kırmızı düşlerim
Toprak rengi hayallerim
Öfkem beyaz
En umulmadık yerde çıkıyor kırgınlıklarım
Sinsi bir düşman gibi…
Gülmeyi unutmuşum
Unutulmuş bir gece
İtilmiş kör bir suskunluk
Anlamsızlıklarda kayboldukça yazmak istiyorum…
Her geçen dakika
Her geçen saniye daha çok acıtıyor beni
Sonu olmayan adımlar atıyorum
Bir yerde hayallerimi bozguna uğratırken
Umutları topluyorum yeni meyve vermeye başlamış bağlarda
Uzun süredir aynalarda soru sormayı unutmuşum
Sessiz bir sakinlik var koylarımda…
Mahrem suç işlemiş gibi ruhum
Utangaç…
Aslında ne hayatla nede zamanla sorunum var benim
Sorunum kendimle…
Gitmelerin tutsağı olan ben
Unutuluşların baş kahramanı ben
Suskunlukların tek sahibi olan ben
Sorunum kendimle
Korkaklığımdan bulaşıyorum dünya’ya zaman’a
‘ayrılıklardan olsa gerek sabahlar gecikiyor’
benim hiç sabahlarım olmadı
saçlarımda güneş gün ışığını beklemedim
hiç avuçlarımda menekşeler
gece yıldızları bekledim
hep gecedeki yağmurların kızıyım ben
asi sessiz ve suskun…
geceye yakışıyor ruhum
saçlarımda yıldızlara…
gitmem gerek gündüz
geceler beni bekler yıldızlarla
alıntı
Yaşıyorum ama anlamı yok yaşadıklarımın
Bir girdaba girmişim çözümsüz sorularla harcıyorum zamanı…
Yorulan benim
Geceye emanet ediyorum
Cinsiyetsiz ve kalpsiz kelimelerimi
Her birinde ayrı bir sitem
Her birinde ayrı bir öfke.
Çözümü zor
Anlamı olmayan sözler bırakıyorum
Arkamda bıraktığım adımlarıma…
Kan kırmızı düşlerim
Toprak rengi hayallerim
Öfkem beyaz
En umulmadık yerde çıkıyor kırgınlıklarım
Sinsi bir düşman gibi…
Gülmeyi unutmuşum
Unutulmuş bir gece
İtilmiş kör bir suskunluk
Anlamsızlıklarda kayboldukça yazmak istiyorum…
Her geçen dakika
Her geçen saniye daha çok acıtıyor beni
Sonu olmayan adımlar atıyorum
Bir yerde hayallerimi bozguna uğratırken
Umutları topluyorum yeni meyve vermeye başlamış bağlarda
Uzun süredir aynalarda soru sormayı unutmuşum
Sessiz bir sakinlik var koylarımda…
Mahrem suç işlemiş gibi ruhum
Utangaç…
Aslında ne hayatla nede zamanla sorunum var benim
Sorunum kendimle…
Gitmelerin tutsağı olan ben
Unutuluşların baş kahramanı ben
Suskunlukların tek sahibi olan ben
Sorunum kendimle
Korkaklığımdan bulaşıyorum dünya’ya zaman’a
‘ayrılıklardan olsa gerek sabahlar gecikiyor’
benim hiç sabahlarım olmadı
saçlarımda güneş gün ışığını beklemedim
hiç avuçlarımda menekşeler
gece yıldızları bekledim
hep gecedeki yağmurların kızıyım ben
asi sessiz ve suskun…
geceye yakışıyor ruhum
saçlarımda yıldızlara…
gitmem gerek gündüz
geceler beni bekler yıldızlarla
alıntı
~melek~
Üye
- Katılım
- Eylül 27, 2013
- Mesajlar
- 256
- Tepkime puanı
- 0
- Puanları
- 266
- Yaş
- 28
ADINI SEN KOY
-yürüyorum alnımın ak sayfalarında-
Şimdi ben;
Tasavvuru imgelerde kalmış bir ömrün
Tarihçesini çıkardım donuk bakışlardan.
Çocukluğun
doru bir kısrak gibi koştuğu bahçelerde
Kurumuş gül dalına
bülbülün figanı kalmış.
Ezan seslerinin aydınlattığı arka pencerelerde
Köhne bir gölgenin siması kalmış...
Şimdi ben;
Yakılmış gençliğimin
nankör firavununa
Alın terimden
mevsimsiz cemreler düşürdüm.
Cesaretinden kopmuş gözlerimin
failsiz yorgunluğuna
En beyaz gecelerimi verdim.
Hatırlasana;
Yüreğinin bam teline dokunmak isterdim.
Uzanamadığım zerdali dalları gibiydi gözlerin...
Yine de çocukluğumu çıkarıp sandıklardan
Kağıttan yapılmış gemiler yüzdürdüm damarlarımda.
Ve yine düşün;
Unuttuğun yerde kaldım
başlayamadım.
Yanık bağırlı türküler demledim sabahlarına
Mahpus damına atılmıştı gözyaşım
ağlayamadım.
Şimdi ben;
Ayyuka çıkmış hüzünlerin dalgasında
Boy boy ümitler yetiştiriyorum.
El aldım Mevlana'dan sema dönüyorum
Yusuf'un düştüğü kuyulara attım bağrımı.
Taş olsaydım çatlardım bin yerimden
Eyyub Hazretlerine emanet ettim sabrımı.
Hani gittiğin gün;
Namlusundan fırlamış
kahpe bir kurşun gibi menzilsizce
Saygının ciğerlerine doldurup dumanını son sigaramın
Küfürler savurmuştum kör karanlık geceye.
Eski bir barakanın tahta tavanından
Salkım saçak tutunan örümcek ağları gibi
Tutunmaya çalışarak
yalnızlığın pamuk ipliğine.
Düşünüyorumda;
Tam da ortasına gelmişken yaşamışlığımın
Ömrün suları çekilip gitmeden med-cezirlerle
Aynadaki silüetine bakıp bakıp eskimişliğimin
Ayrık otlarını söküyorum yüreğimin.
Kan kurutan adam otu gecelerimdeki
Kızıl yangınlar sönüyor bir bir
Bağrımı tam orta yerinden
Kızılırmak bölüyor buz gibi!
Kendime geliyorum yetim çocukların gözlerinde.
Meğerse diyorum...
Meğerse ben;
İsrafil'in sur-a üflediği gün
ol dediğinde dünyaya
Ayakları altından içmişim kevserini cennetin.
Mühürlü bir ziyanın aydınlattığı çehresiyle
Helalinden ak sütüne doyduğum annenin
Gümüş kanatları kuşatmış var oluşumu
Can verdiği günden bugün
Şimdi ben;
Kifayetsiz yarınlarımın
sorgusuz dününü yaşıyorum
Tasavvuru imgelerde kalmış bir ömrün
Tarihini yazıyorum.
-yürüyorum alnımın ak sayfalarında-
-yürüyorum alnımın ak sayfalarında-
Şimdi ben;
Tasavvuru imgelerde kalmış bir ömrün
Tarihçesini çıkardım donuk bakışlardan.
Çocukluğun
Kurumuş gül dalına
Ezan seslerinin aydınlattığı arka pencerelerde
Köhne bir gölgenin siması kalmış...
Şimdi ben;
Yakılmış gençliğimin
Alın terimden
Cesaretinden kopmuş gözlerimin
En beyaz gecelerimi verdim.
Hatırlasana;
Yüreğinin bam teline dokunmak isterdim.
Uzanamadığım zerdali dalları gibiydi gözlerin...
Yine de çocukluğumu çıkarıp sandıklardan
Kağıttan yapılmış gemiler yüzdürdüm damarlarımda.
Ve yine düşün;
Unuttuğun yerde kaldım
Yanık bağırlı türküler demledim sabahlarına
Mahpus damına atılmıştı gözyaşım
Şimdi ben;
Ayyuka çıkmış hüzünlerin dalgasında
Boy boy ümitler yetiştiriyorum.
El aldım Mevlana'dan sema dönüyorum
Yusuf'un düştüğü kuyulara attım bağrımı.
Taş olsaydım çatlardım bin yerimden
Eyyub Hazretlerine emanet ettim sabrımı.
Hani gittiğin gün;
Namlusundan fırlamış
Saygının ciğerlerine doldurup dumanını son sigaramın
Küfürler savurmuştum kör karanlık geceye.
Eski bir barakanın tahta tavanından
Salkım saçak tutunan örümcek ağları gibi
Tutunmaya çalışarak
Düşünüyorumda;
Tam da ortasına gelmişken yaşamışlığımın
Ömrün suları çekilip gitmeden med-cezirlerle
Aynadaki silüetine bakıp bakıp eskimişliğimin
Ayrık otlarını söküyorum yüreğimin.
Kan kurutan adam otu gecelerimdeki
Kızıl yangınlar sönüyor bir bir
Bağrımı tam orta yerinden
Kızılırmak bölüyor buz gibi!
Kendime geliyorum yetim çocukların gözlerinde.
Meğerse diyorum...
Meğerse ben;
İsrafil'in sur-a üflediği gün
Ayakları altından içmişim kevserini cennetin.
Mühürlü bir ziyanın aydınlattığı çehresiyle
Helalinden ak sütüne doyduğum annenin
Gümüş kanatları kuşatmış var oluşumu
Can verdiği günden bugün
Şimdi ben;
Kifayetsiz yarınlarımın
Tasavvuru imgelerde kalmış bir ömrün
Tarihini yazıyorum.
-yürüyorum alnımın ak sayfalarında-
(Selma Pekşen)
