-
Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi
Forum içeriğine ve tüm hizmetlerimize erişim sağlamak için lütfen foruma kayıt olun veya giriş yapın. Üyelik tamamen ücretsizdir ve sadece birkaç dakikanızı alır.
Şarkılar Seni Söyler '
- Kullanıcı Nef'
- Başlangıç tarihi
- - Üye Günlüğü
- Durum
Nef'
Platin Üye
Sene 1997, aklımdan çıkmaz hiç 18 yaşın düş ve kırıklıklarının toplamı olan bu şarkı.
Ah be Nef' bu şarkının kafanın üzerine düştüğü o gün ve sözlerinin beyninin kıvrımlarında dolaştığı o anı hatırlasana.Ne güzeldin, ne güzeldik.
Ve ÖSS, ÖYS maratonumdaki eşliğini hiç unutmadım Şebnem (:
[YOUTUBE]CtVoY3eOjrM[/YOUTUBE]
Ah be Nef' bu şarkının kafanın üzerine düştüğü o gün ve sözlerinin beyninin kıvrımlarında dolaştığı o anı hatırlasana.Ne güzeldin, ne güzeldik.
Ve ÖSS, ÖYS maratonumdaki eşliğini hiç unutmadım Şebnem (:
[YOUTUBE]CtVoY3eOjrM[/YOUTUBE]
Nef'
Platin Üye
yalınayak cümleler kurup koşmak istiyorum ellerimle açtığım göğsünün mabedine.
orman gözlüm, ateşten korkan beni, şimdi cehennem kıskanır oldu.
çocuk gülüşünden öperim, en çok da kalbinden.
iyi ki'mm.
vee siyah kelebekler tabi, uçuşur karnımdan tül tül..
[YOUTUBE]SdmaCTEhcoU[/YOUTUBE]
orman gözlüm, ateşten korkan beni, şimdi cehennem kıskanır oldu.
çocuk gülüşünden öperim, en çok da kalbinden.
iyi ki'mm.
vee siyah kelebekler tabi, uçuşur karnımdan tül tül..
[YOUTUBE]SdmaCTEhcoU[/YOUTUBE]
Nef'
Platin Üye
Selam olsun benden de..(aşağıdaki yazı alıntıdır, her kadın kendinden bir şey bulacaktır eminim)
Yalnız kadınlar sokağında bir apartman
dairesindeyim, yeni taşındım.Salonun her tarafında düşünce topakları var, koridorun sol köşesinde ise sırt çantam.İhaneti alışkanlık haline getiren bir adamın gölgesinde kalmak istemeyen, kararlı bir kadına aitmiş önceden burası.Pencereden dışarıya bakıyorum, sokaktan siyah paltolu bir adam geçiyor, yüzü asık.Kendimi düşünüyorum, deri değiştirir gibiyim…Anılarımı koparıp atıyorum.Günah, gecenin çocuğu değil ki sevişenler masumiyetlerini yitirsin.Ruhun gün ortasında kendinden vazgeçer ve sen günahkar olursun.Ben aziz değilim ama ruhumdan da vazgeçmedim.
Hüzün, mutfaktan çıkıp elinde tepsiyle yanıma geliyor.Kahvelerimizi masanın üzerine koyarken “Şimdi ne olacak?” diyor, bilmiyorum.”Rastgele yaşayacağım sanırım.” diye cevap veriyorum.Bileğimdeki dövmeye yavaşça dokunuyorum, orada bir yerlerdesin hissediyorum.Popüler kültürün aşk romanlarında bulamayacağım seni ama öyle hayal etmeyi seviyorum.Uzak bir diyarda olacaksan, İrlanda’nın yağmurlu bir gününde karşılaşalım.Şemşiyeni uzat bana.Yakınlardaysan, Beyoğlu’nda aynı sokaktan geçelim.Gülümse bana.Sayısız olasılık vursun bizi, tekrar ve tekrar.Yaşamın üstü başı dağılmış, Cupid okunu her seferinde yanlış insana yollamış ama korkmuyorum.Sana inanıyorum.
“Kendini soyutlayacak mısın?” Seni düşünmeyi bırakıp Hüzün’ün sesine odaklanıyorum.”Buradayım, merak etme.Uzun bir süre buralardayım.Yalnız kadınlar sokağı, Masal apartmanı, daire 8.İşte tam olarak buradayım.” diyorum kısık bir sesle.Masadan kahve fincanımı alıp avuçlarımı ısıtıyorum, ufak bir yudum alıyorum.Bir keresinde iki yerde aynı anda bulunmak istemiştim, o aklıma geliyor.Yatağımın altında canavar olduğuna değil, başka bir dünyanın giriş kapısı olduğuna inanırdım.Çocuktum, güzeldim.”Gitmek istediğin bir yer var mı Hüzün?” diye soruyorum merakla, dudaklarını büzüyor.”Gitmek istediğim bir yer yok, kalmak istediğim birkaç yer var.Bu apartman dairesi de kalmak istediğim yerlerden biri mesela.Yalnızlığımıza karşı kahve içiyoruz seninle ve üzgün değilim aksine mutlu gibiyim.” diyor, ayağa kalkıp müzik setinde hoş bir parça açıyorum.Müzik odayı dolaşırken Hüzün’e bakıp kahve fincanımı şerefe der gibi havaya kaldırıyorum."Yalnız kadınlara selam olsun."
Yalnız kadınlar sokağında bir apartman
dairesindeyim, yeni taşındım.Salonun her tarafında düşünce topakları var, koridorun sol köşesinde ise sırt çantam.İhaneti alışkanlık haline getiren bir adamın gölgesinde kalmak istemeyen, kararlı bir kadına aitmiş önceden burası.Pencereden dışarıya bakıyorum, sokaktan siyah paltolu bir adam geçiyor, yüzü asık.Kendimi düşünüyorum, deri değiştirir gibiyim…Anılarımı koparıp atıyorum.Günah, gecenin çocuğu değil ki sevişenler masumiyetlerini yitirsin.Ruhun gün ortasında kendinden vazgeçer ve sen günahkar olursun.Ben aziz değilim ama ruhumdan da vazgeçmedim.
Hüzün, mutfaktan çıkıp elinde tepsiyle yanıma geliyor.Kahvelerimizi masanın üzerine koyarken “Şimdi ne olacak?” diyor, bilmiyorum.”Rastgele yaşayacağım sanırım.” diye cevap veriyorum.Bileğimdeki dövmeye yavaşça dokunuyorum, orada bir yerlerdesin hissediyorum.Popüler kültürün aşk romanlarında bulamayacağım seni ama öyle hayal etmeyi seviyorum.Uzak bir diyarda olacaksan, İrlanda’nın yağmurlu bir gününde karşılaşalım.Şemşiyeni uzat bana.Yakınlardaysan, Beyoğlu’nda aynı sokaktan geçelim.Gülümse bana.Sayısız olasılık vursun bizi, tekrar ve tekrar.Yaşamın üstü başı dağılmış, Cupid okunu her seferinde yanlış insana yollamış ama korkmuyorum.Sana inanıyorum.
“Kendini soyutlayacak mısın?” Seni düşünmeyi bırakıp Hüzün’ün sesine odaklanıyorum.”Buradayım, merak etme.Uzun bir süre buralardayım.Yalnız kadınlar sokağı, Masal apartmanı, daire 8.İşte tam olarak buradayım.” diyorum kısık bir sesle.Masadan kahve fincanımı alıp avuçlarımı ısıtıyorum, ufak bir yudum alıyorum.Bir keresinde iki yerde aynı anda bulunmak istemiştim, o aklıma geliyor.Yatağımın altında canavar olduğuna değil, başka bir dünyanın giriş kapısı olduğuna inanırdım.Çocuktum, güzeldim.”Gitmek istediğin bir yer var mı Hüzün?” diye soruyorum merakla, dudaklarını büzüyor.”Gitmek istediğim bir yer yok, kalmak istediğim birkaç yer var.Bu apartman dairesi de kalmak istediğim yerlerden biri mesela.Yalnızlığımıza karşı kahve içiyoruz seninle ve üzgün değilim aksine mutlu gibiyim.” diyor, ayağa kalkıp müzik setinde hoş bir parça açıyorum.Müzik odayı dolaşırken Hüzün’e bakıp kahve fincanımı şerefe der gibi havaya kaldırıyorum."Yalnız kadınlara selam olsun."
- Durum