imported_Lanet
Üye
-
- Katılım
- Mayıs 28, 2018
-
- Mesajlar
- 35
-
- Tepkime puanı
- 0
-
- Puanları
- 256
-
- Yaş
- 48
Size ilk defa bir kıza açılışımı anlattım mı ? Anlatayım.
Sene bin dokuz yüz çift sıfır, 6 yaşında boynunda suluğu sırtın da sırt çantası beslembesi olan bir ilk okul birinci sınıf öğrencisi çocuğum bize çiçek ol derler çiçek olurduk o zamanlar.
Artık okul açılalı 2-3 ay olmuş arkadaşlıklar kurulmuş, gruplaşmalar o zamandan başlamış herkesin bir derdi var (kimin suluğu daha güzel, kimin silgisi da güzel kokuyor gibi dertler) benim ki de Behiye, Behiye sınıfın en güzel kızı Sarışın, Mavi gözlü, Zeki bir kız çocuğu.
Bende sınıfın en muzur, en çok sağa sola koşuşturan sürekli kavga eden sevimli velediyim. Artık Behiyeyle konuşmam gerektiğini düşünüyorum kafaya koydum ilk fırsatta yanına gittim arkadaşları var yanında müsade edin bakıyım gibisinden bir cümle kurmuş olmam lazım ki kızlar kalkıp gitti. Atatürk büstü, ben ve Behiye baş başa kaldık. Kızın o mükemmel gözleri bana bakıyorken o cesaretim bi anlığına kaybolmuş olsa da bi anlık gelen cahil cesaretimle yapıştırdım "Seni seviyorum BEHİYE" Behiye 404 Not Found, Behiye Blue Screen neyse kızın sistemi yerine geldi yutkundu ve o mükemmel kelimeler ağzından dökülmeye başladı. "Seni babama söyleyeceğim Lanetttttttttttttttt hani Cem Yılmaz diyor ya içe doğru sıçmak nedir asker de öğrendim. Cem abi ben 6 yaşında öğrendim o duyguyu sen hayırdır? Neyse, ben ertesi gün sabahtan başladım anneme karşı bütün kozlarımı kullanmaya. Anne karnım ağrıyor bugün okula gitmeyim? Olmaz! Anne dişim ağrıyor bugün okula gitmeyim? OLMAZZZ! Neyse gittim okula çantamı sınıfa bıraktım 2 Ders boyunca mis kokan tuvalette saklandım, evet tuvalette saklandım. Sonra arkadaşlara sordum tabi Behiyenin babası geldi mi? diye gelmemiş, ondan sonra bir daha Behiyeye seni seviyorum diyemedim tabi...
Sene bin dokuz yüz çift sıfır, 6 yaşında boynunda suluğu sırtın da sırt çantası beslembesi olan bir ilk okul birinci sınıf öğrencisi çocuğum bize çiçek ol derler çiçek olurduk o zamanlar.
Artık okul açılalı 2-3 ay olmuş arkadaşlıklar kurulmuş, gruplaşmalar o zamandan başlamış herkesin bir derdi var (kimin suluğu daha güzel, kimin silgisi da güzel kokuyor gibi dertler) benim ki de Behiye, Behiye sınıfın en güzel kızı Sarışın, Mavi gözlü, Zeki bir kız çocuğu.
Bende sınıfın en muzur, en çok sağa sola koşuşturan sürekli kavga eden sevimli velediyim. Artık Behiyeyle konuşmam gerektiğini düşünüyorum kafaya koydum ilk fırsatta yanına gittim arkadaşları var yanında müsade edin bakıyım gibisinden bir cümle kurmuş olmam lazım ki kızlar kalkıp gitti. Atatürk büstü, ben ve Behiye baş başa kaldık. Kızın o mükemmel gözleri bana bakıyorken o cesaretim bi anlığına kaybolmuş olsa da bi anlık gelen cahil cesaretimle yapıştırdım "Seni seviyorum BEHİYE" Behiye 404 Not Found, Behiye Blue Screen neyse kızın sistemi yerine geldi yutkundu ve o mükemmel kelimeler ağzından dökülmeye başladı. "Seni babama söyleyeceğim Lanetttttttttttttttt hani Cem Yılmaz diyor ya içe doğru sıçmak nedir asker de öğrendim. Cem abi ben 6 yaşında öğrendim o duyguyu sen hayırdır? Neyse, ben ertesi gün sabahtan başladım anneme karşı bütün kozlarımı kullanmaya. Anne karnım ağrıyor bugün okula gitmeyim? Olmaz! Anne dişim ağrıyor bugün okula gitmeyim? OLMAZZZ! Neyse gittim okula çantamı sınıfa bıraktım 2 Ders boyunca mis kokan tuvalette saklandım, evet tuvalette saklandım. Sonra arkadaşlara sordum tabi Behiyenin babası geldi mi? diye gelmemiş, ondan sonra bir daha Behiyeye seni seviyorum diyemedim tabi...
