görüşün sloganvari tarafını bir yere bırakırsak bu görüşü savunanlar daima oldu ve olacak. Türk Edebiyatında Tanzimat sanatçıları tamamen toplumsal kaygıyla eser vermişlerdir.
İki görüşü savunan da olacaktır. Kant'a göre sanatın kendi kendi dışında bir amacı yoktur.
Marks ise sanatın toplumsal bir karakter taşıdığını savunur mesela.
Akif, toplum için sanat yapmıştır, dönemden etkilenmiştir. Ancak yaşamının ve sanat yıllarının son demlerinde içine dönük bir sanat anlayışı beslediğini görürüz.
Falan filan. Akademisyenlerin makalelerce anlattığını iki üç sanatçı görüşüyle açıklamak ancak eğlenceli bir girişim olur.
Okumak lazım demiş validem.
