SaNa SuSuYoRuM SaDeCe DeDi
Suskunluğunu bozup haykırmak istedi genç kadın.Yüreğine kocaman bir sevda resmi çizmişti; yaralı yorgunöksüz yüreğine.Oraya ne tohumlar atılmıştı oysa bu güne kadar ama hiçbiri yeşerme şansı bulamamıştı. Yağmur mu yağmamıştı güneş mi yüzünü gizlemişti?.Şimdi yüreğinde kocaman ateş topu vardı; yüreğini yakan acıtan.An be an gittikçe büyüyen
Aslında yüreğinde güller sümbüller menekşelerkaranfiller rengarenk açmıştı.Hayata yeniden aşık olmuştu şiirlere şarkılara veIrmaklar çağlıyordu o küçücük yüreğinde.Ardından şiddetli fırtınalarşimşekler.Bazen yıldırımlar düşüyordu yakıp yok ediyordu tüm güzel duygularını
Yürek yanmayınca göz yaşarmaz ya.Onun gözyaşları gözbebeklerinde kuruyordu artık.Gecenin karanlığı gölgeledi düşlerini.Oysa o sevdasının düşleriyle ısınıyordu geceleri.Güneş bilemezdi gecenin hüznünü soğuğunu yıldızlar bilemezdi karanlığını.
Hayalleri vardı herkes gibi sevinçleri mutlulukları.Yüreğinde açan çiçeklere hayat versede gözyaşlarıyla seviyordu hayallerini.Hayal kurmanın cezası varmıy dı acaba?. Olsada ne farkeder ki.En büyük cezayı zaten çekiyordu.
Şimdi yüreğindeki çığlıkları isyanlarını bohça yaptı uzun bir yolculuğa çıktı sessizce.Sevgisiözlemi de azık olacaktı bu sonsuzlukta.Dil susarsa yürek konuşur ve o susuyordu.Susuyor susuyor ve suskunluğuna sarılıyorduSusuyor biraz biraz daha üşüyordu.
Suskunluğunu bozup haykırmak istedi genç kadın.Yüreğine kocaman bir sevda resmi çizmişti; yaralı yorgunöksüz yüreğine.Oraya ne tohumlar atılmıştı oysa bu güne kadar ama hiçbiri yeşerme şansı bulamamıştı. Yağmur mu yağmamıştı güneş mi yüzünü gizlemişti?.Şimdi yüreğinde kocaman ateş topu vardı; yüreğini yakan acıtan.An be an gittikçe büyüyen
Aslında yüreğinde güller sümbüller menekşelerkaranfiller rengarenk açmıştı.Hayata yeniden aşık olmuştu şiirlere şarkılara veIrmaklar çağlıyordu o küçücük yüreğinde.Ardından şiddetli fırtınalarşimşekler.Bazen yıldırımlar düşüyordu yakıp yok ediyordu tüm güzel duygularını
Yürek yanmayınca göz yaşarmaz ya.Onun gözyaşları gözbebeklerinde kuruyordu artık.Gecenin karanlığı gölgeledi düşlerini.Oysa o sevdasının düşleriyle ısınıyordu geceleri.Güneş bilemezdi gecenin hüznünü soğuğunu yıldızlar bilemezdi karanlığını.
Hayalleri vardı herkes gibi sevinçleri mutlulukları.Yüreğinde açan çiçeklere hayat versede gözyaşlarıyla seviyordu hayallerini.Hayal kurmanın cezası varmıy dı acaba?. Olsada ne farkeder ki.En büyük cezayı zaten çekiyordu.
Şimdi yüreğindeki çığlıkları isyanlarını bohça yaptı uzun bir yolculuğa çıktı sessizce.Sevgisiözlemi de azık olacaktı bu sonsuzlukta.Dil susarsa yürek konuşur ve o susuyordu.Susuyor susuyor ve suskunluğuna sarılıyorduSusuyor biraz biraz daha üşüyordu.