San Remo Konferansı
San Remo Konferansı, Birinci Dünya Savaşında Osmanlıların yenilmesi ardından, 18-26 Nisan 1920'de, Osmanlı topraklarının paylaşılması ve daha sonra Osmanlı Devleti ile yapılması planlanan Sevr Antlaşması'nın genel şartlarını hazırlamak amacıyla, İtalya'nın San Remo şehrinde toplanan milletlerarası bir konferanstır.
Konferansa İngiltere başbakanı Lloyd George, Fransa başbakanı Millerand, İtalya başbakanı Francesco Nitti ile Japonya, Yunanistan ve Belçika temsilcileri katıldı. Görüşmelerde Osmanlı Devleti topraklarının ve Ortadoğu petrollerinin paylaşılması ve geleceği ele alındı.
Konferansta ayrıca Kürt meselesi, boğazlar ve Osmanlı Devleti'nin dış borçları görüşüldü. ABD Başkanı Wilson konferansta alınacak kararların adil olması gerektiği üzerinde durdu. Ancak İngiltere öncülüğündeki grup kesinleştirilen kararların gerekirse zorla kabul ettirileceğini söyledi.
Konferansta ayrıca İngiltere ile Fransa arasında Irak petrolleri üzerinde bir anlaşma da imzalandı. Bu anlaşmayla Musul'un İngiltere'nin Irak manda bölgesine dahil edildi. Fransa'ya da % 25 hisse verildi.
Diğer yandan konferansta Ermenistan'la özerk bir Kürdistan'ın kurulması kararlaştırıldı. Osmanlı Devletinin eski Suriye topraklarında iki A tipi manda teşkil edilerek Suriye ve Lübnan'ın Fransa, Filistin'in ise İngiltere'nin idaresine bırakılması Irak topraklarının da İngiltere'nin mandasına girmesi kararlaştırıldı. Ayrıca İzmir ve Trakya Yunanistan'a bırakılacak, Adana ile Antalya ve gerisindeki topraklar ise İtalya ve Fransa'nın emrine veriliyor idi. Boğazlar her zaman ticari ve savaş gemilerine açık tutulacaktı.
22 Temmuz 1920 günü Osmanlı devlet erkanı toplandı. Vahdettin, Damat Ferit Paşa, Abdülmecid Efendi, Şeyhülislam Dürrizade Abdullah Efendi ve diğer devlet görevlilerinin katıldığı toplantıda kararların kabul edilmesi sonucunda Osmanlı'nın hiç değilse Anadolu'da varlığını sürdürülebileceği aksi takdirde ise Osmanlı'nın tamamen yok olacağı görüşü ağır bastı. Damat Ferit Paşa cılız itirazları da bastırdı.
Konferanstaki kararları resmi bir anlaşma haline getiren ve 10 Ağustos 1920'de Osmanlı hükümetine imzalatılan Sevr Antlaşması ise son padişah ve Ankara'daki Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından da kabul edilmedi. Türk Kurtuluş Savaşı sayesinde antlaşma hiç bir zaman hukuki geçerlilik kazanmadı ve yürürlüğe girmedi.
San Remo Konferansı, Birinci Dünya Savaşında Osmanlıların yenilmesi ardından, 18-26 Nisan 1920'de, Osmanlı topraklarının paylaşılması ve daha sonra Osmanlı Devleti ile yapılması planlanan Sevr Antlaşması'nın genel şartlarını hazırlamak amacıyla, İtalya'nın San Remo şehrinde toplanan milletlerarası bir konferanstır.
Konferansa İngiltere başbakanı Lloyd George, Fransa başbakanı Millerand, İtalya başbakanı Francesco Nitti ile Japonya, Yunanistan ve Belçika temsilcileri katıldı. Görüşmelerde Osmanlı Devleti topraklarının ve Ortadoğu petrollerinin paylaşılması ve geleceği ele alındı.
Konferansta ayrıca Kürt meselesi, boğazlar ve Osmanlı Devleti'nin dış borçları görüşüldü. ABD Başkanı Wilson konferansta alınacak kararların adil olması gerektiği üzerinde durdu. Ancak İngiltere öncülüğündeki grup kesinleştirilen kararların gerekirse zorla kabul ettirileceğini söyledi.
Konferansta ayrıca İngiltere ile Fransa arasında Irak petrolleri üzerinde bir anlaşma da imzalandı. Bu anlaşmayla Musul'un İngiltere'nin Irak manda bölgesine dahil edildi. Fransa'ya da % 25 hisse verildi.
Diğer yandan konferansta Ermenistan'la özerk bir Kürdistan'ın kurulması kararlaştırıldı. Osmanlı Devletinin eski Suriye topraklarında iki A tipi manda teşkil edilerek Suriye ve Lübnan'ın Fransa, Filistin'in ise İngiltere'nin idaresine bırakılması Irak topraklarının da İngiltere'nin mandasına girmesi kararlaştırıldı. Ayrıca İzmir ve Trakya Yunanistan'a bırakılacak, Adana ile Antalya ve gerisindeki topraklar ise İtalya ve Fransa'nın emrine veriliyor idi. Boğazlar her zaman ticari ve savaş gemilerine açık tutulacaktı.
22 Temmuz 1920 günü Osmanlı devlet erkanı toplandı. Vahdettin, Damat Ferit Paşa, Abdülmecid Efendi, Şeyhülislam Dürrizade Abdullah Efendi ve diğer devlet görevlilerinin katıldığı toplantıda kararların kabul edilmesi sonucunda Osmanlı'nın hiç değilse Anadolu'da varlığını sürdürülebileceği aksi takdirde ise Osmanlı'nın tamamen yok olacağı görüşü ağır bastı. Damat Ferit Paşa cılız itirazları da bastırdı.
Konferanstaki kararları resmi bir anlaşma haline getiren ve 10 Ağustos 1920'de Osmanlı hükümetine imzalatılan Sevr Antlaşması ise son padişah ve Ankara'daki Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından da kabul edilmedi. Türk Kurtuluş Savaşı sayesinde antlaşma hiç bir zaman hukuki geçerlilik kazanmadı ve yürürlüğe girmedi.