Sakın Üzülme

Ben sana canın ne istiyorsa yap demedim ki.
Benim kalbim beynimden büyük. Bu seli durduramam. Kapılıp giderim dedim.
Ben üzüldüm mü?

Tabi ki üzüldüm.
İçimde bir boşluk var şimdi. Ama sen sakın üzülme.
Sen üzülmezsen belki ben kendimi toplarım.

Belki…

Her şey olacağına varır.
Sen affedilecek bir şey mi yaptın sanıyorsun?

Yoksa sana kızdığımı mı?
Avuçlarımdan bir kuş gibi kaçıverdin diye sana kırıldığımı mı?

Yanılmışsın.

Bunların hiç biri değil.
Ben korkuyorum sadece.

Sensiz geçecek gecelerden ve gündüzlerden, günlerden ve haftalardan ve dahası yıllardan.
Nasıl en güzel mutluluklar benimle olabilir ki?​